லாவோ -ட்ஸேயின் 'வழி' (Tao Da Sing - Lao Tse)

முடிவுரை!

2011-05-30T10:10:00.000-04:00

முடிவுரை!

ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் ஆரம்பித்த இந்த முயற்சி இந்தப் பதிவுடன் முற்றுப் பெற்றது. இதை மொழி பெயர்ப்பு என்று சொல்ல மாட்டேன். சீன மொழியும் தெரியாமல் சீனக் கலாச்சாரமும் தெரியாமல் மொழி பெயர்க்க முடியாது, மொழி பெயர்க்க முயல்வது சரியான முறையாகவும் தோன்றவில்லை. அதே சமயத்தில் இதை என் படைப்பு என்று சொல்லவும் தயக்கம். மூலக் கருத்து எனதில்லை. லாவோ -ட்ஸே எழுதியதை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துப் பதிந்தவைகளை நான் படித்து, எனக்குப் புரிந்ததை, படித்ததால் எனக்கு மனதில் தோன்றியதை வசன கவிதைகளாக எழுதியிருக்கிறேன். தமிழில் நான் எழுதியதை லாவோ -ட்ஸேவின் கருத்தாகக் கொள்ள முடியாது. அவைகள் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் மாறியிருக்கலாம்; அல்லது என் புரிதலில் வந்த பிழையாக இருக்கலாம்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் இதில் கருத்துப் பிழை/பொருள் பிழை இருந்தால் அது என் பொறுப்பு. அதே சமயத்தில் இந்தப் படைப்புக்கு எந்த விதமான பாராட்டிலும் லாவோ -ட்ஸேவுக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு. இதை எழுத முக்கியமான தூண்டுதல், கருத்துப் பகிர்தல். இந்தப் பதிவைப் படித்து மற்றவர்களின் கருத்துக்களும் தெரிந்து கொண்டால் தத்துவ அறிவு வளருமே என்ற எண்ணம்.

முழுப் பதிவையும் (பாடல்களை மட்டும்) PDF வடிவில் தொகுத்திருக்கிறேன் - இந்த இணையச் சுட்டியில். பொறுமையாகப் படித்து மின் மடலிலும், பதிவிலும் கருத்துப் பரிமாற்றம் செய்த அனைவருக்கும் என் நன்றி.

ரங்கா.
எடிசன்.

வழி – 81

2011-05-30T09:20:00.002-04:00

வழி – 81
உண்மையின் அழகு

அலங்காரம் வேண்டாமே என்றும் உண்மைக்கு
அலங்காரம் வந்தாலே உண்மையும் சிதைந்திடுமே

வேதம் புரிந்தவனும் வாதிப்பது இல்லையே
வாதத்தில் நுழைந்தாலே வழியும் மறந்திடுமே

சித்திகளை வேண்டுகையில் முக்தியும் நகர்ந்திடுமே
முக்தியதை உணர்ந்தாலே சித்திகளும் வேண்டாமே

தருவதால் ஆசானும் இழப்பதும் இல்லையே
தருவதால் பெறுவானே முழுமையான வழியதையே

**********

பொய்கள் செல்லுபடியாக ஜோடனை தேவை. ஆனால் உண்மைக்கு எந்தவிதமான அலங்காரமும் இல்லாமலே மதிப்பு வரும், அதன் அழகும் தெரியும். மற்றவர்களின் மதிப்புக்காக பூச்சு வேயில் இறங்கினால் உண்மை சிதையும்; முடிவில் அழகும் குலையும்.

பண்டைக்காலத் தமிழ்ப் பழமொழி: நிறைகுடம் தளும்பாது. வார்த்தை ஜாலங்களிலும், வாதத்திலும் சக்தியை செலவழிக்காமல் உண்மையை அறிவதில் சக்தியை செலுத்தினால் முழுமையான வழியை அடையலாம் என்கிறார் ஆசிரியர்.

வழி - 80

2011-05-28T09:00:00.001-04:00

வழி - 80.
சொர்க்கமான நாடு

நூறுபேர் திறமொத்த இயந்திரங்கள் இருப்பினும்
பேறுபெற்ற நாட்டினிலே தேவைதான் இல்லையே

ஒளிவேகப் பயணத்தின் திறமே பெற்றாலும்
வெளியே பயணிக்க அவசியம் இல்லையே

போரிலே வெல்லவரும் தேரும் வாளுமே
ஊரிலே தூங்குமே போருமே இன்றியே

உணவும் சுவையாக உடையும் சுகமாக
குணமும் நிறைவாக குடியும் நலம்தானே

போலியற்ற உயிரனைத்தும் சேருகின்ற வீடுபோல
வேலிகளால் பிரிக்காத சொர்க்கமாகும் நாடுமிங்கே.

**********

ஒருவன் எப்பொழுது வள்ளலாகிறான்? மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கையில். வாங்குவதற்கு யாரும் இல்லையென்றால் வள்ளலும் இல்லை. ஒரு நாடு முன்னேறியிருக்கிறது என்று சொல்ல ‘நாட்டின் தேவைகள் தாமாகப் பூர்த்தியாகின்றன; தேவைகள் இல்லை' என்று சொல்லும் நிலை வர வேண்டும். இந்தக் கருத்தை வலியுறுத்தும் விதமாக எழுதப்பட்ட அத்தியாயம் இது. எந்த இடத்துக்கும் விரைந்து செல்லும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தாலும், நாட்டை, வீட்டை விட்டு வெளியே செல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லாததால் அந்த ஆற்றலை உபயோகிக்கும் தேவையில்லை. உண்மையாக, உயர்வாக வாழ்ந்து மறைந்த உயிர்களனைத்தும் ஒரே சொர்க்கத்திற்கு செல்கின்றன என்பது போல நாட்டினுள்ளே பிரித்துப் பாதுகாக்க வேலிகளின் தேவையில்லாமல், ஒன்றான சொர்க்கமாக இருக்கிறது என்கிறார் ஆசிரியர்.

வழி – 79

2011-05-17T19:38:00.001-04:00

வழி – 79
பணிபுரியும் தன்மை

கட்டியே காயத்தில் வலியதனைக் குறைத்தாலும்
வெட்டிய இடத்தினிலே வடுவதுவும் மறையாதே

வாதத்தால் மற்றவரை வென்றாலும் உள்ளமதில்
சேதத்தை தவிர்க்கவே முயன்றாலும் முடியாதே

செய்கின்ற தன்மையாலே உள்ளத்தில் வலியிருந்தால்
செய்கின்ற செயல்களிலே முழுமையும் வாராதே

அறிந்த ஆசானும் செய்கின்ற கடமையிலே
புரிந்தே பலனையும் எதிர்பார்ப்பது இல்லையே.

**********

வள்ளுவர் வாக்கு:
தீயினால் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே
நாவினால் சுட்ட வடு.
செயல்களை முடிப்பது மட்டும் முக்கியமல்ல; அதை எப்படி முடிக்கிறோம் என்பது மிகவும் முக்கியம். முடித்த செயல்களால் செய்பவர் மனதிலோ, அல்லது மற்றவர்களின் மனதிலோ துயரும், வலியும் வந்தால் அந்தச் செயல்களில் முழுமையில்லை; மாறாக குறைவுதான் தெரியும். செய்யும் செயல்களில் பலனை எதிர்பார்த்து அது கிடைக்காத போது மனதில் வருத்தமும், வலியும் வருகிறது. அதனால் அந்தச் செயல்களில் முழுமை வருவதில்லை. பலனை எதிர்பாராது பணி செய்யும் ஆசானின் மனதில் வலி இல்லை; அதனால் செயலில் முழுமை வருகிறது.

வழி – 78

2011-05-13T19:38:00.001-04:00

வழி – 78
நீரின் வழி

வலிவான புவியதனின் திடமான பொருளாவும்
மெலிதான நதிநீரின் வெள்ளத்தில் பொடியாகும்

கழிகொண்டே அடித்தாலும் மலையதனால் தடுத்தாலும்
சுழித்தோடும் நதியதனின் இயல்பிங்கே மாறாதே

கலக்கின்ற பொருளோடு கடலிலே சங்கமிக்கும்
நலமான வழியதினின் தன்மையொத்த இயல்பாலே

மென்மையான வழியதனின் வலிவறிந்த ஆசானும்
தன்மையோடு புவியதனின் துயர்களையே ஏற்பானே

தட்டாமல் தருகின்ற பக்குவம் பெற்றதனால்
கேட்பவரை நதிபோல வழிக்கடலில் சேர்ப்பானே.

**********

மென்மையின் வலிமை பற்றியும் அதன் முக்கியத்துவம் பற்றியும் ஆசிரியர் வேறு இடங்களிலும் விளக்கியிருக்கிறார் (வழி 67, வழி 76). அந்தக் கருத்தை தண்ணீரை உவமையாகக் கொண்டு இந்த அத்தியாயத்தில் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார். எப்படி நதி நீர் தன்னோடு கலக்கும் பொருட்களைக் கடலில் கொண்டு சேர்க்கிறதோ, அதே போல ஆசானும் தன்னையடைந்தவர்களை வழிக்கடலில் கொண்டு சேர்க்கிறான். நதியின் பண்பை ஒத்திருப்பதால், தாக்குதல்களால் அவன் காயமடைவதில்லை.

வழி - 77

2011-05-05T18:25:00.000-04:00

வழி - 77
சமனாக்கும் வழி

நாணேற்றிய வில்லதனில் துருவங்கள் நெருங்கிடுமே
வீணேதான் அம்பிங்கே நாணேற்றா வில்லினிலே

சிகரத்தில் பனியாக உறைந்த தண்ணீரும்
நகரத்தின் மனிதருக்கு இறங்கியே பாய்ந்திடுமே

நிலத்தடியில் ஊற்றாக மறைந்திருக்கும் நீருமிங்கே
நிலமதனை வளமாக்க மேலேறி வந்திடுமே

துருவங்கள் நெருங்கினாலே குறைகளும் நிறைவாகும்
பருவங்கள் மாறுகையில் பயணங்கள் சுவையாகும்

ஏற்றிடுமே இறங்கியதை இயற்கையின் வழிதானே
ஏற்றங்களை இறக்குவதால் புவியிங்கே சமனாகும்

சமனாக்கும் தன்மையதை இயல்பிலே பெற்றதினால்
எமனுக்கும் தருகின்றான் வழியொத்த ஆசானும்.

**********

கால ஓட்டத்தில் இயற்கை அனைத்தையும் சமனாக்குகிறது. மலைகள் சமவெளிகளாவதும், ஏரிகள் வற்றி நிலமாவதும், நிலங்கள் மூழ்கி கடலாவதும் இயற்கையில் நடந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது. இம்மாதிரியான மாற்றங்களே தாவரங்களும், உயிரினங்களும் வளர உதவுகின்றன. இந்த சமனாக்கும் தன்மையை மக்கள் உணர்ந்து ஏற்றத் தாழ்வுகளை நீக்க முயல வேண்டும் என்கிறார் ஆசிரியர். இயற்கையின் சக்தியான இந்த தன்மையை ஒத்து வாழ்பவர்கள் உயர்வடைவார்கள் என்கிறார்.

'வழி' - 76

2011-05-01T10:40:00.002-04:00

'வழி' - 76.
மென்மையின் வலிவு

பிறக்கையிலே உயிரனைத்தும் தன்மையிலே மென்மைதானே
இறந்ததுமே விரைத்துத்தான் இழந்திடுமே தன்மையதை

வாழுமிங்கே கொடிசெடியும் தண்ணீரின் மென்மையாலே
வீழ்ந்திடுமே கருகிப்பொடியாக மென்மையின்றி உலர்ந்தாலே

வலிவான மரங்களிங்கே புயலிலே விழுகையிலே
மெலிவான புல்லுமிங்கே வீழாமல் வளர்ந்திடுமே

இப்புவியில் உயிர்தழைக்க தேவையே மென்மைதானே
தப்பிதமாய் வலிவதனை தேடியேநீ போவதேனோ?

**********

இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் மென்மையின் உயர்வையும் வலிவையும் விளக்கியிருக்கிறார். பிற உயிர்களிடத்து நேசமும், பரிவும் முக்கியமான குணம் என்று வேறொரு அத்தியாயத்தில் வலியுறுத்தியது போல (வழி 67) வலிவையும், பலத்தையும் மட்டுமே பிரதானமாகத் தேடுவது போதாது என்று உரைக்கும் விதமாக, தன்மையில் மென்மை வேண்டும் என்று எடுத்துரைக்கிறார். உயிர்களின் இயல்பான குணமாக மென்மை இருக்கிறது; அந்த இயல்பை இழக்கையில் உயிரும் நீங்குகிறது என்பதைப் புரிந்து கொண்டால் மென்மையின் உயர்வும், அதன் தேவையும் புரிந்து விடும் என்கிறார் ஆசிரியர்.

வழி - 75

2011-04-24T17:40:00.002-04:00

வழி - 75
வரியின் தாக்கம்

வரியதனை உணவாக்கி வளர்கின்ற அரசுமே
பெரிதாகி மக்களின் உணவதனைக் கவர்ந்திடுமே

வரிகளையும் வரம்பின்றி ஆள்பவரும் விதித்தாலே
புரிவாரே தரம்தாண்டிய செயல்களையே மக்களுமே

இழப்பதற்கு பொருளேதும் இல்லாத நிலைதனிலே
இழக்கவே துணிவாரே உயிரையுமே மனிதருமே

இறக்கவே மனிதருமே துணிவாக இருக்கையிலே
துறக்குமே அரசுமே அரசாளும் உரிமையதை.

**********

மனதை ஆளும் வழிகளைப் பற்றி ஆசிரியர் பெரும்பான்மையான அத்தியாயங்களில் விளக்கியிருந்தாலும், மக்களை ஆளும் முறை பற்றியும் அனேக அத்தியாயங்களில் விளக்கியிருக்கிறார். அம்மாதிரியான அத்தியாயங்களில் இதுவும் ஒன்று. அரசாங்கம் நடத்தப் பொருள் வேண்டும். அது வரிகள் மூலமாக வருகிறது. அதே சமயத்தில் வரும் பொருளின் மேலுள்ள மோகத்தால் அளவுக்கு மீறி வரிகளை விதிக்கையில், மக்களும் தரம் குறைந்த செயல்களை செய்யத் தொடங்குவார்கள். முடிவில் உயிருக்கும் துணிந்து அரசையே எதிர்த்துக் கவிழ்ப்பார்கள் என்கிறார் ஆசிரியர். வரலாற்றில் அன்னாளிலும் இதைப் பார்த்திருக்கிறோம்; இன்னாளிலும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்!

வழி - 74

2011-04-20T17:40:00.001-04:00

வழி - 74
மரண பயம்

மரணபயம் இல்லாத மனிதர்களை எந்நாளும்
மரணத்தைக் காட்டியே அடக்கவும் முடியாதே

நேரத்திலே விதிமுடிக்க காரணனும் இருக்கையிலே
கோரமான சதியால்வரும் மரணமிங்கே பிழைதானே

திறமிக்க சிற்பிக்கு உதவும் உளிதானே
கரத்தையே சிதைத்திடுமே பொறுப்பற்ற வீச்சினிலே

காரணம் புரிந்திடவே வாழுகின்ற உயிர்களையே
மரணத்தால் முடிப்பதனால் இழப்பன்றோ மிஞ்சுமிங்கே!

**********

வன்முறையில் கொடூரமானது உயிர்க்கொலை. வன்முறையின் தீமைகளை எடுத்துரைக்கும் விதமாக எழுதப்பட்ட மற்றுமொரு அத்தியாயம் இது. பிறந்த உயிர்களனைத்தும் இறப்பது நிச்சயம். இது இயற்கையால் நடத்தப்படுவது. அதை மனிதர் தம் செயலால் செய்வித்தால் அது இயற்கைக்கு எதிரான, பொறுப்பற்ற செய்கையாகிறது. உயிர்களனைத்தும் ஏதாவதொரு நோக்கத்தை, காரணத்தையொத்துப் பிறந்திருக்கின்றன. அந்த நோக்கம் நிறைவேறும் முன்பாக, காரணம் புரியும் முன்பாக மரணத்தை சந்திக்க வைப்பது தவறு என்கிறார் ஆசிரியர். அதேபோல, மரணபயம் துறந்தவர்களை, மரணத்தைக் காரணமாகக் காட்டி பயமுறுத்தி ஆள்வது நடவாத செயல் என்கிறார் ஆசிரியர்.

வழி - 73

2011-04-16T17:41:00.001-04:00

வழி - 73
விவேகமும் விழிப்பும்

கல்லையும் பொடியாக்கும் சுழித்தோடும் நதியுமிங்கே
புல்லை வேரறுக்க முயன்றாலும் முடியாதே

விவேகமற்ற வீரம் மரணத்தையே வரவேற்கும்
விவேகம் இருந்தாலே வினைகளைத் தவிர்த்திடலாம்

வினாக்கள் மட்டுமிங்கே விடைகளைத் தாராதே
விடைகளும் புரிந்திடுமே விழிப்பும் இருந்தாலே

வழியும் தெரிந்திடுமே விடைகள் புரிந்துவிட்டால்
வழியும் உணர்ந்தாலே முழுமையும் பெற்றிடலாம்.

**********

வேகத்தை விட விவேகம் முக்கியம் என்பது பழமொழி. அதை வலியுறுத்தும் விதமாக ஆசிரியர் விளக்கியுள்ள அத்தியாயம் இது. அஞ்சாமல் இருப்பது வீரம். அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதமை. எதற்கு அஞ்சுவது, எதற்கு அஞ்சாமல் இருப்பது என்பதை அறிவதற்கு விவேகம் வேண்டும். வீரத்தோடு விவேகம் சேர்ந்தால் அனைவருக்கும் நலம். இந்த விழிப்பு வந்துவிட்டால் முழுமையை அடைய முடியும் என்று விளக்குகிறார் ஆசிரியர்.

வழி – 72

2011-04-12T17:02:00.001-04:00

வழி – 72
பயமில்லா வியப்பு

வலிவுகண்டு பயந்தாலே வலிவில் முழுமையில்லையே
வலிவுகண்டு வியந்தாலே முழுமையிங்கு வந்திடுமே

பயத்தினைத் துணையாக்கி மக்களை ஆளுகையில்
பயந்த மக்களுமே இழப்பாரே பொக்கிஷத்தை

இழப்பதற்கு வேறொன்றும் இல்லையென்ற பொழுதினிலே
இழப்பாரே பயத்தினையே போராடும் மக்களுமே

பயமென்றும் புவியதனில் நிலைத்தேதான் இருக்காதே
பயம்தந்த வீரமிங்கே எதிர்ப்பினிலே துவண்டிடுமே

பயமில்லை மக்களுக்கே வழிபுரிந்தோர் ஆளுகையில்
பயமில்லா ஆட்சியிங்கே எதிர்ப்பதனைக் காணாதே

வழியதனின் சக்தியதில் வலிவுண்டு பயமில்லை
வழியதனின் சக்தியதின் வியப்பினிலே முழுமையுண்டு

முழுமையின் பொருளறிந்த ஆசானும் இதனாலே
தழுவிடுவான் பயமின்றி வியப்பான வழிதனையே.

**********

வலிமையின் வெளிப்பாட்டினால் பயமும் வரலாம்; வியப்பும் வரலாம். அலைகளின் உதவியால் மின்சாரம் தருவிக்கையில் வரும் வியப்பு, அதே அலை சுனாமியாக நாட்டினுள் வரும் பொழுது பயமாகிறது. வீரத்தை வன்முறைக்குத் துணையாக்கி மக்களை பயமுறுத்தி ஆண்ட அனைத்து அரசுகளும் பின்னாளில் எதிர்ப்பால் அழிவையே அடைந்திருக்கின்றன. அதே சமயத்தில் மக்கள் வலிவை வியந்து பார்க்கையில் அந்த வலிவை ஏற்றுக் கொள்வதால் வலிவு காட்டுபவர்களை எதிர்ப்பதில்லை. இந்த வியத்தலே முழுமைக்குக் காரணம் என்று ஆசிரியர் எடுத்துரைக்கிறார்.

எழுத்தாளர் பாலகுமாரனின் 'இரும்பு குதிரைகள்' கதையில் வந்த பாடல் நினைப்புக்கு வருகிறது:
"வெறுப்புடன் பிறந்த மாக்கள் பயத்தினைத் துணையாய்க் கொள்ள
விருப்புடன் பிறந்த குதிரை கொம்பில்லை, விஷமுமில்லை"

'வழி' - 71

2011-04-10T17:10:00.000-04:00

'வழி' - 71
அறிவின் வலிவு

அறிவன்றோ வலுவாகும் அறியாமை பிணியாகும்
அறிவிங்கே வந்தாலே அறியாமை விலகிடுமே

அறிவை மறந்தாலே வலுவிங்கே விலகிடுமே
அறியாமை அறிந்தாலே பிணியதனை விலக்கிடலாம்

வழியறிவும் பிணிவலியும் புரிந்த ஆசானும்
பழியில்லா அறிவாலே அறியாமை விலக்கிடுவான்.

அறிவையும் அறிவாலே அறிந்த காரணத்தால்
அறியாமைப் பிணியிவனை எந்நாளும் அருகாதே.

**********

நம் உடலுக்குப் பிணி வந்தால் அதை நீக்க எந்த அளவுக்கு நாம் முயல்கிறோமோ, அந்த அளவுக்கு அறியாமை என்ற பிணியை நீக்கவும் முயல வேண்டும். ‘அறியாமையே ஆனந்தம்’ – Ignorance is Bliss - என்றெண்ணும் மக்களுக்கிடையே, அறியாமையினால் வரும் துயர் புரிந்தவர்கள், அறிவை நாடிச் செல்வர். இதிலே அறிவை நல்ல விஷயங்களுக்குப் பயன்படுத்தும் நோக்கத்துடன் அறிவைத் தேடிச் செல்பவர்கள் உயர்ந்தவர்கள் ஆவர். அறிவையே அறிந்து கொள்வது எளிதன்று; அப்படி அறிந்தவர்களை அறியாமை என்றும் அணுகாது. பத்திரகிரியார் பாடல் நினைவுக்கு வருகிறது:

அறிவுக் கருவியுடன் அவத்தைபடும் பாட்டை எல்லாம்
பிறிவுபட இருத்திப் பெலப்படுவது எக்காலம்?

அறிவை அறிவால் அறிந்தே அறியும் அறிவுதனில்
பிறிவுபட நில்லாமல் பிடிப்பதுஎனி எக்காலம்?

வழி - 70

2011-04-06T17:57:00.001-04:00

வழி - 70
மூலத்தின் தெளிவு

வழியதனின் வார்த்தைகளின் பொருளுமே புரிந்தாலும்
வழிப்படி நடந்திடுவோர் எண்ணிக்கை குறைவிங்கே

மூலத்தின் வெளிப்பாடே வழியதனின் மொழியினிலே
மூலத்தை மறந்தோர்க்குத் தெளிவிங்கே வாராதே

ஜாலமான வார்த்தைகளில் மயங்குகின்ற மக்களுக்கு
மூலமான வழிமொழியின் மதிப்பிங்கே தெரியாதே

தனமான உடல்காக்கும் உடைகளில் குறைந்தாலும்
மனங்காக்கும் வழியதனால் ஆசானும் நிறைவானே

மூலத்தின் மதிப்பறிந்த ஆசானை இதனாலே
நலமாகப் பற்றிடுவார் வழிநடக்கும் மக்களுமே.

**********

உலகின் பெரும்பான்மையான மதங்களின் போதனைகள் வன்முறையை போதிப்பதில்லை. மற்ற உயிர்களிடத்து அன்பு செலுத்துவதையும், பிறருக்கு துன்பம் தராமல் உதவி செய்வதைப் பற்றியும் கிட்டத்தட்ட அனைத்து மதங்களுமே எளிமையாக எடுத்துரைக்கின்றன. இந்த போதனைகள் புரிந்து கொள்ள எளிமையாக இருந்தாலும், இந்த மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்களே இவைகளைக் கடைப்பிடிப்பதில்லை. ஒருவரின் உடைகளைப் பொறுத்து மதிப்பளிப்பதும், வார்த்தை ஜாலங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதையும் இப்போதும் நாம் காணலாம். இந்த குணங்களை சில நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் ஆசிரியர் சுட்டிக்காட்டி மூலமான வழியின் சிறப்பை விவரித்திருப்பது ஆச்சரியமான விஷயம்.

வழி - 69

2011-04-03T17:53:00.000-04:00

வழி - 69
போரிடாமல் பெறுவது

போரின் வெற்றி வரவென்றால்
போரில் இழப்பு செலவாகுமே.

செலவுதாண்டிய வரவிங்கே இலாபமென்றால்
செலவில்லாப் போரன்றோ சிறப்பிங்கே?

நஷ்டமுடன் வெற்றியதைப் பெற்றிடவே
இஷ்டமில்லாப் போரதனைச் செய்வதேனோ?

வலியச்சென்று தாக்கிடும் படையுமிங்கே
வலியோடு உயிரிழப்பை அடைந்திடுமே.

இழப்பதனனின் வலியறிந்த வீரருமே
விழிப்புடனே போரதனைத் தவிர்ப்பாரே.

இழப்பதனைத் தவிர்த்த வீரருமே
செழிப்பாரே இதனாலே வாழ்க்கையிலே.

**********

போரின் தீமையை எடுத்துரைக்கும் மற்றுமொரு அத்தியாயம். சென்ற அத்தியாயத்தின் தொடர்ச்சியாக இதைக் காணலாம். வலியையும், இழப்பையும் நிச்சயமாகத் தரும் போரை விலக்கி வாழ்பவர், வாழ்க்கையில் செழிப்பைப் பெறுவர் என்பதை ஆசிரியர் அழகாக எடுத்துரைக்கிறார். போரிடாமல் பெறுவது என்ற கலையை கற்றுணர வேண்டும் என்பதே ஆசிரியரின் கருத்து.

வழி - 68

2011-03-31T17:40:00.001-04:00

வழி - 68
இழப்பில்லா வெற்றி

இழப்பின்றி வாராதே போரிலே வெற்றியுமே
இழப்பில்லா வெற்றிதானே போர்களிலே உயர்விங்கே

இழப்பின் கனந்தெரிந்த வீரர்களும் இதனாலே
இழப்புதரும் போர்தேடிச் செல்வதும் இல்லையே

வன்முறையால் பயமுறுத்தி மக்களை அடக்கினாலும்
நன்முறையால் வெற்றிகொள்ளும் திறமன்றோ சிறந்ததிங்கே

வன்முறையின் துயர்தெரிந்த அரசரும் இதனாலே
வன்முறையைத் துணையாக்கி ஆள்வதும் இல்லையே

மற்றவரின் திறந்சேர்த்து வாழ்ந்திடவே எந்நாளும்
பெற்றிடவும் வேண்டுமே அடக்கமுடன் பணிவையுமே

வாழ்க்கையில் வழிதெரிந்த ஆசானும் இதனாலே
தாழ்மையுடன் பணிவுகாட்டி தவிர்ப்பானே வன்முறையை.

**********

போர், வன்முறை மற்றும் தீவிரவாதம் தரும் தீர்வெல்லாமுமே இழப்பில்லாமல் வருவதில்லை. இழப்பைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்று நினைக்கும் எவருமே போரை விரும்பிச் செல்வதில்லை. 'வழி' தத்துவத்தில் ஆசிரியர் போர் மற்றும் வன்முறையின் தீங்கை அனேக இடங்களில் வலியுறுத்தியிருக்கிறார். போர் இழப்போடு வெற்றியைத் தரலாம். ஆனால் பணிவு எப்போதுமே இழப்பில்லாத வெற்றியை அவசியம் தருகிறது என்பதை ஆசிரியர் இந்த அத்தியாயத்தில் எடுத்துரைக்கிறார்.

வழி - 67

2011-03-27T10:03:00.001-04:00

வழி - 67
மும்முத்துக்கள்

தாழ்விங்கே வாராதே வழியின் போதனையால்
வாழ்க்கைக்கு உரமாக வந்ததிங்கே மும்முத்துக்கள்

உயிர்களிடத்து நேசமுடன் போதுமென்ற மனமும்
உயர்வதனைத் தந்திடுமே தன்னடக்கம் சேர்ந்தாலே

நிறைவில்லா மனமும் நேசமில்லா வீரமுமே
குறைத்திடுமே வாழ்க்கையதை தானென்ற நினைப்பிருந்தால்

துணிவிங்கே போதுமே உயிரதனைக் கொன்றிடவே
துணிவோடு முழுமையுமே நேசிக்கத் தேவையிங்கே

பிறரிடத்தில் நேசமது வளர்த்திடுமே உன்னிடத்தில்
சிறந்திடவே வாழ்க்கையிலே துணிவோடு முழுமையையே

போதுமென்ற மனத்தோடு தேவைகளைக் குறைத்தாலே
போருக்கே போகாமல் வாழ்க்கையிலே வென்றிடலாம்

தன்னடக்கம் இருந்தாலே தெரிந்திடுமே குறைகளுமே
தந்திடுமே வாழ்க்கையிலே குறையற்ற முழுமையையே

நிறைவோடு வழிதந்த முத்துக்கள் இம்மூன்றும்
குறைநீக்கி வாழ்க்கைக்கு முழுமைதரும் பொக்கிஷமே.

**********

இது வரை வெவ்வேறு அத்தியாயங்களில் சொன்ன நற்குணங்களில் முக்கியமான மூன்றை இதில் சிலாகித்து சொல்லியிருக்கிறார் ஆசிரியர். உயிர்களிடத்து நேசம், போதுமென்ற மனம், தன்னடக்கம். உயிரைக் கொல்வதற்கு வீரம் வேண்டும்; நேசிக்க வீரம் மட்டும் போதாது. நேசம் இல்லா வீரம் நன்மை பயக்காது. போதுமென்ற மனம் இல்லையென்றால் மகிழ்ச்சி இல்லை. அறிவதற்கு முக்கியத் தேவை அடக்கம். இந்த மூன்று குணங்களையும் ஆசிரியர் மும்முத்துக்கள் என்று குறிப்பிட்டு முழுமைக்கு இவை மூன்றும் மிகவும் முக்கியம் என்று வலியுறுத்துகிறார்.

வழி - 66

2011-03-26T08:41:00.001-04:00

வழி - 66
பணிவின் உயர்வு

நிலத்திலும் தாழ்வாக கடலிங்கே இருந்தாலும்
உலகத்தின் நதியாவும் கடல்தேடி வந்தடையும்

மூடிய பாத்திரத்தில் நீரேந்த முடியாதே
கூடியே வந்திடுமே திறந்த கலத்தினிலே

தரத்திலே தாழ்வில்லை குணத்திலே பணிவதனால்
வரவும் பெருகிடுமே மனமும் திறந்தாலே

ஓட்டிடுவாய் துயர்களையே திறந்த மனத்தாலே
போட்டிகளும் வாராதே பணிவான குணத்தாலே

போட்டியிடும் மனப்பாங்கு இல்லாத காரணத்தால்
போட்டியிலே தோல்வியெனும் நிலையிங்கு இல்லையே!

**********

இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் பணிவின் பெருமையை விளக்குகிறார். பணிவின் பெருமை பற்றி அனைத்து கலாச்சாரங்களிலும் எழுதியிருக்கிறார்கள். இந்த உவமைகளில் சிலவற்றை மற்ற இடங்களில் பார்த்ததாக நினைவு. விளக்கத்திற்கு பதிலாக அடக்கமுடைமை அதிகாரத்திலிருந்து இரண்டு குரள்களைத் தந்திருக்கிறேன்.

அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும்; அடங்காமை
ஆரிருள் உய்த்து விடும்.

எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல்; அவருள்ளும்
செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து.

வழி - 65

2011-03-22T18:46:00.002-04:00

வழி - 65
வாழ்க்கையறிவு

இயல்பான வழியொற்றி வாழுகின்ற மக்களின்
செயல்பாடும் பழியின்றி முழுதாக மலர்ந்திடுமே

வேதமான வழியதனை மறந்திங்கே வாழ்கையிலே
பேதங்கள் வினையாக வளர்ந்திங்கே வீழ்த்திடுமே

வாதத்தாலே அறிவதனை வளர்த்த மக்களையும்
சாதுர்யம் காட்டியாளத் தேவையும் வந்ததே

இயற்கையான வழிபற்றி வாழுகின்ற மக்களுக்கே
செயற்கையான சட்டங்களின் தேவையும் இல்லையே

திட்டமான வழியதனை முழுதாக உணர்ந்திடவே
சட்டங்களின் அறிவுமிங்கே தடையாக வந்ததுவே

வழியதினின் வலிவறிந்த ஆசானும் இதனாலே
வழிமறைக்கும் அறிவதனை வளர்ப்பதுவும் இல்லையே.

**********

இனிமையான வாழ்க்கைக்கு அறிவு முக்கியம். ஆனால் எது அறிவு என்று அறிவது அதை விட முக்கியமான ஒன்று. இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் மிக அருமையாக இந்த வித்தியாசத்தை விளக்குகிறார். வீண் வாதத்திற்காக சட்டம் படித்து ஒரு குற்றவாளியை தப்பிக்க உதவும் அறிவையும், அறியாதவர்களுக்கு எளிமையாக விளக்கம் அளித்து புரிய வைக்க உதவும் அறிவையும் ஒன்றாகக் கருத முடியாது. இயற்கையில் ஒன்றி அதன் வழி புரிந்து, விதி தெரிந்து வாழும் மக்களுக்கு, மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட செயற்கையான சட்டங்கள் உதவாது; தடையாகி விடும் என்று உரைக்கிறார் ஆசிரியர். இதனாலே முல வழியை அடையத் தடையாக இருக்கும் விஷயங்களை ஆசான் முழுவதுமாக ஒதுக்குகிறார்.

'வழி' – 64

2011-03-17T17:41:00.001-04:00

'வழி' – 64
அசைவின்மை

நிலையான சிந்தையிலே பொருள்யாவும் புரிந்திடுமே
அலைபாயும் மனதினிலே நிம்மதியும் வாராதே

வலிவற்ற மண்வீட்டை குலைப்பதும் சுலபமே
வடிவமும் சிறிதாக மறைப்பதுவும் எளிதாகும்

களைகளும் சுமைகளே அளவிலே வளர்ந்தபின்
முளையிலே அழிப்பதால் பளுவுமே குறையுமே

வனங்களும் வருமிங்கே விதைகளில் வளர்விலே
தனங்களும் பெருகுமே மதியதனின் வளர்விலே

அடியிலே துவங்குமே இமயத்தின் பயணமே
நொடியிலே தொடக்கமே சமயத்தின் கணக்குமே

சலனங்களைத் தவிர்த்தாலே வலிவதனைப் பெறலாமே
பலனதனைப் பெற்றிடவே வலிவுதரும் வழிதானே

பற்றற்ற ஆசானின் 'வழி'யின்படி நடந்தாலே
பெற்றிடலாம் புவியதனின் பொருள்களையும் நிறைவாக.

**********
Every journey begins with a single step. உலகில் அதிகம் உபயோகிக்கப்படும் மேற்கோள்களில் ஒன்று: "நெடுந்தூரப் பயணங்களும் இங்கே (ஒவ்வொரு) அடியாகத்தான் தொடங்குகிறது". இந்த வாக்கியம் இந்த அத்தியாயத்திலிருந்துதான் எடுத்தாளப்படுகிறது.

ஆசிரியர் இந்த அத்தியாயத்தில் எப்படி பெரிய விஷயங்கள் சிறியதாகத் துவங்குகிறது என்பதையும், எந்தக் காரணத்தால் சிறிய விஷயங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதையும் விளக்குகிறார். இதே கருத்தை வேறொரு அத்தியாயத்திலும் (வழி 26) அவர் வலியுறுத்தியிருக்கிறார். மனதை அலைய விடாமல் ஒருநிலைப்படுத்தினால் முழுமையை அடையலாம் என்ற கருத்தை பதஞ்சலி யோக சூத்திரத்திலும் காணலாம்.

வழி - 63

2011-03-13T08:00:00.001-04:00

வழி - 63
செய்யாமல் செய்

துடிப்பைநீ உணராத பொழுதிலுமே
துடிக்கும் இதயம் உன்னுள்ளே

செய்கின்ற நினைப்பும் இல்லாமலே
செய்கின்ற பக்குவம் பெற்றிடுவாய்

இயக்கத்தில் நினைப்பை இழந்தாலே
இயக்கத்தில் ஒன்றாகிக் கலந்திடலாம்

செயலில் அளவு உயர்வில்லையே
செயலின் உயர்வு முழுமையில்தானே

முழுதாக நீக்காத குறைகளுமே
முழுமையை அடைவதை குலைத்திடுமே

முளையிலே முழுமையாய் நீக்குகையில்
களைகளைக் களைவதும் சுலபந்தானே

அறிந்தே ஆசானும் இதனாலே
சிறியதிலும் முழுமை காண்பானே

செயலில் தன்னையிழந்த ஆசானையிதனாலே
செயலின் கடுமை தாக்குவதில்லையே.

**********

இந்த அத்தியாயத்தில் இரண்டு கருத்துகளை ஆசிரியர் முன் வைக்கிறார். முதலாவதாக செயல்களில் உயர்வு அதன் அளவில் அல்ல, முழுமையில்தான் என்கிறார். இரண்டாவதாக செயலில் தன்னையிழப்பதால் அதன் கடுமை தெரியாது; முழுமை பெறுவது எளிது என்பதையும் உரைக்கிறார்.

முதல் கருத்தைப் படிக்கையில் 'செய்வன திருந்தச் செய்' நினைப்புக்கு வருகிறது. மனதுக்குப் பிடித்த செயலில் ஈடுபடுகையில் அதன் பளுவும், செலவாகும் காலமும் தெரிவதில்லை. செய்கையில் மனது ஒன்றி, அதில் முழுமையும் இருந்துவிட்டால் அதைவிட உயர்வானது எதுவும் இல்லை. கீதையின் "கர்ம யோகம்" நினைப்புக்கு வருகிறது.

வழி - 62

2011-03-10T17:30:00.000-05:00

வழி - 62
மூலத்தின் தன்மை

மூலமான வழியுமே மறைந்திங்கே இருந்தாலும்
நலமான சொத்தாகும் உணர்ந்திங்கே வருவோர்க்கு

தடுமாறித் தேடுவோர்க்கு அடைக்கலமும் தந்திடுமே
தடுத்திங்கே ஆட்கொள்ளும் நிறைவான வழிதானே

ஆள்பவர் மாறுகையில் பொருள்தந்து புகழ்பாடி
கொள்கையை மறந்திங்கே வாழுகின்ற மக்களுமே

நிலையான வழியதனின் தன்மையை மறந்ததனால்
தலைகுனிந்து தரங்குலைந்து வாழுகின்ற நிலைவருமே

வன்மையாய் வசைத்தாலும் இன்மையாகப் புகழ்ந்தாலும்
தன்மையதில் மாறாதே நின்றாளும் இயற்கையுமே

அடைந்தவருக்குப் பொக்கிஷமாய் அடையாதோருக்குப் புகலிடமாய்
தடைநீக்கும் வழியுமே தன்மையில் இயற்கைதானே

மூலமான வழியதனின் நிலைமாறாத் தன்மையினால்
நலமாவும் பெறலாமே நிலைமாறும் புவிதனிலே

**********

அனைத்துக்கும் மூலமான உண்மைப் பொருள் காலம், எண்ணம், மக்கள் பொறுத்து மாறுவதில்லை. இந்த மூலம் இவை எல்லாவற்றிற்கும் அப்பாற்பட்டது. காலத்திற்கேற்ப கொள்கைகளை மாற்றிக் கொள்ளும் குணம் மனிதர்களுக்கு மட்டுமே உண்டு. சில நூறு வருடங்களுக்கு முன்னால் சீனாவில் எடுத்துக்காட்டப்பட்ட இந்த நிலையை இன்றும் இவ்வுலகத்தில் காணலாம். மூலத்தை மறந்து சந்தர்பத்தை ஒத்து கொளகையை மாற்றிக் கொள்ளும் மனிதர்களுக்கு வாழ்க்கை குலையும் என்பதை இந்த அத்தியாயத்தில் எடுத்துரைக்கிறார் ஆசிரியர்.

'வழி' – 61

2011-03-05T20:20:00.000-05:00

'வழி' – 61
தாழ்மையின் உயர்வு

வெள்ளமிங்கே விரைந்தோடும் மலையிருந்து மடுவுக்கே
வெப்பமுமே பரவிடுமே தணலிலிருந்து குளிர்நீக்க

வளியுமிங்கே நிறைத்திடுமே தென்றலாக வெற்றிடத்தை
வெளிச்சமும் பரவிடுமே ஒளியிலிருந்து இருள்நீக்க

அறிவிங்கே வளர்ந்திடுமே அறியாமை உணர்ந்தாலே
செறிவும்தான் சேராதே அறிந்தோம் என்றெண்ணமதால்

வெறுமையான பாத்திரமே நீரேந்த உதவிடுமே
பொறுமையான மனமிங்கே நிலையுயர உதவிடுமே

ஏழ்மையான மனத்தாலே நிலையதனில் தாழ்வில்லை
தாழ்மையினால் பெற்றிடலாம் வழியதனின் முழுமையையே!

**********

பணிவின் சிறப்பை எடுத்துரைக்கும் அத்தியாயம் இது. "ஹிட்லர் உமாநாத்" திரைப்படத்தில் மறைந்த நடிகர் சுருளிராஜன் வில்லுப்பாட்டு நடத்துவதாக ஒரு காட்சி வரும். அதில் அவர் "தெரியாதது எதுவோ அதுலதான் நாம முன்னுக்கு வர முடியும்" என்பதை தான் ஆங்கிலம் பேசுவதற்கு காரணமாகச் சொல்லுவார் (திரைப்படத்தில் அவருக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது). நகைச்சுவைக்காக சொல்லப்பட்ட பழமொழியாக இருந்தாலும், அறியாமையை உணர்வதுதான் அறிவைப் பெறுவதற்காக ஒருவர் எடுத்துவைக்கும் முதல் படி. வாழ்வில் உயர்வதற்கும் இதே போல தன்னுடைய நிலையை, தாழ்மையைப் புரிந்து கொள்ளுதல் முதல் பாடம். இதை உவமைகளோடு விளக்கியிருக்கிறார் ஆசிரியர்.

'வழி' – 60

2011-03-02T18:45:00.001-05:00

'வழி' – 60
அரசாண்மை

ரோஜாவில் மாலையதை தொடுத்திடும் திறத்தினை
ராஜாவின் அரசாண்மை ஒத்திடல் வேண்டுமே

மெலிதான மடல்தாங்கி கோர்க்கின்ற விரல்தானே
வலிவோடு அகற்றிடுமே கூரான முள்ளதனை

மென்மையும் வேண்டுமே இதழ்களைத் தாங்கவே
வன்மையும் வேண்டுமே முட்களைத் தீண்டவே

வன்மையான முட்களுமே கரத்தினைக் கிழிக்காமல்
மென்மையான மடல்களுமே சருகாகி உதிராமல்

தன்மையாக மாலையதை கட்டிடும் திறத்தாலே
மேன்மையும் தரலாமே நந்தவன மலர்களுக்கே

பூக்களைக் கட்டுகின்ற திறத்தினை உணர்ந்தாலே
மக்களைக் காத்திடும் அரசனும் சிறப்பானே.

**********

ஒரு அரசின் மேன்மை அதன் வலிமையில் மட்டுமல்ல, அது தன் மக்களை எப்படி மென்மையாகவும் கையாள்கிறது என்பதைப் பொறுத்தும் இருக்கிறது என்பதை இந்த அத்தியாயத்தில் எடுத்துரைக்கிறார். இதை விளக்க உவமையாக சிறு மீனை சமைக்க வேண்டிய திறத்தை ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். மீன் சமைத்ததை சொந்த அனுபவத்தில் உணர்ந்து அறிந்ததில்லை. அதனால் என் அனுபவத்தில் அதற்கு நிகரனான விஷயத்தை, ரோஜா மாலை தொடுக்கும் திறனை உவமையாக இந்த மொழிமாற்றக் கவிதையில் தந்திருக்கிறேன்.

வழி - 59

2011-02-28T18:30:00.001-05:00

வழி - 59
சிக்கனத்தின் சிலாக்கியம்

இயல்பான இயற்கைவளம் அளவின்றி இருந்தாலும்
செயல்களுக்கு செலவிடவே சிக்கனமும் வேண்டுமே

வரவுக்குள் செலவிருத்தல் சிக்கனத்தின் இலக்கணமே
இரவதனின் இருள்வருமே வரவுமீறிச் செல்கையிலே

உணர்கையிலே வழியுந்தன் மதியதனின் வரவாகும்
உரைக்கையிலே மதியுந்தான் மறைத்திங்கே செலவாகும்

அசைவற்ற மனத்தினிலே வழிஞானம் சேர்ந்திடுமே
ஆசையின் வெளிப்பாட்டில் செலவாகும் வழியிங்கே

சிக்கனமும் வந்திடுமே உரைப்பது குறைகையிலே
சிக்கனம் இருந்தாலே நிறைவதனைப் பெறலாமே

நிறைவாக இருக்கையிலே சோர்விங்கே வாராதே
குறைவின்றி இதனாலே புவியதனை ஆள்வாரே

சிக்கனத்தின் சக்தியதை உணர்ந்த ஆசானை
விக்கினங்கள் இதனாலே நெருங்குவதும் இல்லையே!

**********

"வரவு எட்டணா, செலவு பத்தணா" என்று நடைமுறை வாழ்க்கையில் சாதாரணமாகக் குறிப்பிடப்படும் சிக்கனம் பற்றிய கருத்தின் பெருமையை வாழ்க்கை "வழி" பற்றி விளக்குகையில் இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் எடுத்துரைக்கிறார். எந்த விஷயத்திலும் வரவையும், செலவையும் புரிந்து கொண்டால், எப்படி சிக்கனத்தை கடைப்பிடித்தால் பலனுண்டாகும் என்பதை அழகாக விவரிக்கிறார். இன்னாளில் இயற்கை வள உபயோகத்திலிருந்து, ஒரு நாட்டுப் பொருளாதாரம் வரை இந்த 'சிக்கனம்' விஷயம் எப்படி முக்கியமானதாகிறது என்பதை நம்மை சிந்திக்க வைக்கிறார்.

'வழி' – 58

2011-02-26T08:10:00.001-05:00

'வழி' – 58
ஆளும் முறை

நாட்டை ஆளும் அரசுமே பலத்தினால்
வாட்டாமல் மக்களை ஆள்வதும் முறையே

சிலைக்கு வடிவுதரும் சிற்பியின் உளிதானே
குலைத்தே சிதைத்திடுமே அழுத்தம் மீறுகையில்

வாக்கிலே சாதுர்யம் நிரம்பியே இருந்தாலும்
தாக்காமலே பேசிடும் தன்மையை வளர்ப்பாயே

பரிவான ஆசானின் கூரான பார்வையுமே
எரிக்காதே இதனாலே மற்றவரின் மனத்தினையே

வரம்புகள் அறிந்த ஆசானின் ஆற்றலுமே
நிரம்பியே இருந்தாலும் தளும்புவது இல்லையே.

**********

தனி மனித வாழ்வின் உயர்வுக்கு உதவும் தத்துவங்களைத் தந்ததோடு மட்டுமல்லாமல் ஒரு நாட்டை நிர்வகிக்கும் அரசனின், அரசின் அரசாட்சி முறைபாடுகள் சம்பந்தமான தத்துவங்களையும் இந்நூலில் காணலாம். ஒரு அரசின் வீரம், பலம், செல்வம் போன்ற குணங்களைப் பற்றி மட்டும் சொல்லாமல், தனி மனித வாழ்க்கையில் இருக்க வேண்டிய பொறுமை, நிதானம், அடக்கம் போன்ற சாத்வீக குணங்கள் எந்த அளவுக்கு அரசாட்சியிலும் வேண்டும் என்பதை ஆசிரியர் பல இடங்களில் எடுத்துரைக்கிறார்.

இந்த அத்தியாயத்தில் வரம்பு மீறிய வன்மை பற்றிக் கூறுகையில், எப்படி சிலை செதுக்குகையில் அழுத்தம் அளவோடு இருக்க வேண்டுமோ அதே போல அரசும் தன் பலத்தை அளவு மாறாமல் பிரயோகிக்க வேண்டும் என்பதை விளக்குகிறார். ஒரு அரசனின் செயல்பாடு 'வழி' தத்துவம் உணர்ந்த ஆசானின் செயலை ஒத்திருக்க வேண்டும் என்று எடுத்துரைக்கிறார்.

'வழி' – 57

2011-02-16T18:50:00.000-05:00

'வழி' – 57
செய்யாத வெற்றி

வரம்புகள் இருக்கையில் மீறுதலும் இயற்கையே
மரம்போல் இருக்கையில் இயற்கையோடு ஒன்றுமே

வாதும் சூதும் வன்போருமே செய்தாலும்
சாதுர்யம் புரிந்தே உலகையே வென்றாலும்

பரந்த இவ்வுலகினின் உயிர்களின் மனத்தினில்
நிரந்தர வெற்றியையும் பெற்றிடவே முடியாதே

ஆளும் எண்ணம் இல்லாத காரணத்தால்
ஆசானும் காட்டுவானே நிறைவான வழியதையே

முழுதான வழியதனால் உயர்வடைந்த உயிர்களுமே
தொழுதே வழிபடுமே ஆசானை உள்ளமதில்

**********

ஒவ்வொரு வினைக்கும் எதிர்வினை உண்டு. தடுக்க நினைக்கையிலே எதிர்த்து செயல்பட நினைப்பதும், விரும்புவதும் இயற்கை. அணைபோட்டுத் தடுத்த நதி நீரின் வேகம் அணை உடைகையிலே தெரியும். செயற்கையாகத் தடுக்காமல் இயற்கையோடு ஒன்றி இயல்பாக இயங்குகையில் எதிர்ப்பும் இல்லை, மீறுதலும் இல்லை.

அரசாட்சியில் மக்களை அடக்கி ஆள வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் ஆளுகின்ற அரசுகள் அனைத்தும் எதிர்ப்பைச் சந்தித்தே ஆக வேண்டும். மாறாக ஒருவர் மனத்திலே இடம் பெற்று விட்டால் அவரின் எதிர்ப்பைச் சந்திக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இயல்போடு இயங்கும் ஆசானும் ஆள வேண்டும் என்று யாரையும் அணுகாத காரணத்தால் எந்நாளும் எதிர்ப்பைச் சந்திக்காமல் வாழ்கிறார். ஆளாமலே மக்களைத் தன்மையால் வென்றுவிடுகிறார்.

'வழி' – 56

2011-02-12T08:09:00.001-05:00

'வழி' – 56
ஆசானின் தன்மை!

உரைப்பவர் உணர்ந்ததில்லை உணர்ந்தவர் உரைப்பதில்லை
உரைப்பதை நிறுத்திவிட்டு உணர்வதைத் துவக்கிடுவாய்

வாதத்தை வெல்லவே அறிவதைனைச் செலுத்தாமல்
வேதத்தை உணரவே ‘வழி’யதனைப் பற்றிடுவாய்

இயல்பை மாற்றியே சாதுர்யம் வளர்க்காமல்
இயல்பை ஒற்றியே இயங்கவும் அறிந்திடுவாய்

உயர்வான 'வழி'யதனின் இயல்பை உணர்ந்திட்டால்
துயரமும் மகிழ்ச்சியும் தாண்டியே நிற்பாயே

அகிலமும் போற்றிடும் ஆசானின் தன்மையதே
அனைத்துமே கடந்த இயல்புணர்ந்த நிலைதானே

**********

தமிழில் பலகாலமாய் இருந்து வரும் வழக்குகளில் ஒன்று 'நிறை குடம் தளும்பாது'. குறளிலும் வள்ளுவர் சொன்னது - 'சொல்லுக சொல்லிற் பயனுடைய'. சிவவாக்கியர் சொன்னது:
செய்யதெங்கிலே இளநீர் சேர்த்த காணரணங்கள் போல
ஐயன்வந்து என்னுளம் புகுந்து கோயில் கொண்டனன்
ஐயன்வந்து என்னுளம் புகுந்து கோயில் கொண்டபின்
வையகத்தில் மாந்தர்முன் வாய்திறப்பதில்லையே.

வார்த்தைளைத் தாண்டி நிற்கும் பரம் பொருளை, வழியை, வார்த்தைகளால் விளக்கித் தெரிந்து கொள்ள முடியாது; உணர்ந்து தான் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மற்றவர்கள் நீதி பெற சட்டம் படிப்பதற்கும், சட்டத்தை மீற அதன் ஓட்டைகளைத் தெரிந்து கொள்வதற்காகப் படிப்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. இந்த அத்தியாயத்தில் ஞானம் பெற சக்தியை, அறிவை செலுத்த வேண்டும் என்பதையும், இயல்பை ஒட்டி வாழ வேண்டும் என்பதையும் ஆசிரியர் வலியுறுத்துகிறர். இதுவே ஆசானின் தன்மையாகிறது.

'வழி' - 55

2011-02-08T19:55:00.000-05:00

வழி' – 55
குழந்தையும் ஞானியும்

தானென்னும் நினைப்பைத் துறந்த ஞானியும்
தானென்னும் நினைப்பே இல்லாத குழந்தையும்

'வழி'தந்த பிரபஞ்சத்தை உள்ளபடி உணர்வதாலே
வலிதரும் அபாயங்கள் அணுகுவதும் இல்லையே

வற்றியே இருந்தாலும் எலும்பும் சதையுமே
பற்றுகையில் தெரிந்திடுமே பிடிப்பின் வலிவுமே

'வழி'யின் இயல்பொற்றி இயங்கும் இயல்பாலே
இழப்புமே இல்லையே மனதிலும் உடலிலும்

நிலைப்பும் வந்திடுமே இயல்பை உணர்ந்தாலே
நிலைப்பும் உணர்த்திடுமே இயற்கையின் செயல்பாட்டை

வரையடக்க முடியாதே இயற்கையின் இயல்பையே
வரம்பை மீறுவதும் அழிவையே அளித்திடுமே

**********

இந்த அத்தியாயத்தில் வழி தத்துவத்தின் மூலக் கருத்துகளின் ஒன்றான இயல்புணர்தல் பற்றி விளக்குகிறார். பிறக்கும் பொழுது ஒரு குழந்தை இயற்கையோடு ஒன்றி இயல்பாக இருக்கிறது. வளர வளர சுயநினைவும், தான் என்கிற ஒரு உணர்வும் அது பெற ஆரம்பிக்கிறது. வாழ்க்கையின் பொருள் புரிந்தவர்கள், "தான் என்று ஒன்று தனித்திருப்பதில்லை, இந்த இயற்கையோடு, பிரபஞ்சத்தோடு சம்பந்தப்பட்ட ஒன்று" என்று புரிந்தவர்கள், இந்த 'தனித்துவத்தை' இழந்து, இயல்பை உணர்கிறார்கள். இயல்பை உணர்கையிலே இயற்கையோடு ஒன்றி, இயற்கை போல பரந்து விரிகிறார்கள். இயல்பை உணராமல், இயற்கையின் வரம்பைக் கடந்து செல்ல முயற்சிக்கையிலே அழிவடைகிறார்கள்.

'வழி' - 54

2011-02-06T10:15:00.000-05:00

'வழி' - 54
ஞானத்தின் உணர்வு

வழியதனைப் பற்றிவிட்டால் விழிப்பும் வந்திடுமே
விழிப்பிங்கே வந்துவிட்டால் இழப்புமே இருக்காதே

உனக்குள்ளே வளர்த்திட்டால் உண்மையும் புலனாகும்
உன்குடும்பம் உணர்ந்திட்டால் வளமாகும் உன்வாழ்வும்

வீடெல்லாம் அறிந்தாலே ஊரும் வழிப்படுமே
நாடும் நிலைப்படுமே வழியுணர்ந்த ஊர்களாலே

உலகமும் உணர்ந்திடுமே நாடெல்லாம் உணர்ந்திட்டால்
உலகமும் உணர்ந்திடவே உன்வழியை உணர்வாயே.

**********

'உலகம் உன்னுள்ளே' என்ற தத்துவத்தை ஒட்டி எழுதப்பட்ட அத்தியாயம் இது. தனி மனிதன், வீடு, நாடு, உலகம் என்ற வரிசையில் மாற்றங்கள் வருகின்றன. காந்தியடிகள் சொன்னது: "உலகத்தில் காண வேண்டிய மாற்றத்தை உன்னுள்ளே காண்!". இது போன்ற உலகத்தை நம்முள் பார்ப்பது பற்றிய தத்துவங்கள், இந்து, பௌத்த மதங்களில் அதிகம் உண்டு; இது தவிர மற்றைய மதங்களிலும் இது போன்ற தத்துவத்தைப் பார்க்கலாம்.

விழிப்பு வந்துவிட்டால் இழப்புகள் இல்லை; ஒவ்வொருவரும் விழித்துக் கொண்டால் உலகத்திலே இழப்பில்லை என்பதை ஆசிரியர் எடுத்துரைக்கிறார். இதேபோன்ற தொடர்பு பற்றிய கருத்தை ஆங்கிலத்தில் "macrocosm is in microcosm"; முன்னாளில் தமிழில் 'பிரம்மானந்தம் பிண்டானந்தத்தில்' என்றார்கள்.

'வழி' - 53

2011-02-02T19:08:00.002-05:00

'வழி' - 53
தேர்ந்தெடுத்த பாதை

'வழி'யும் காட்டிடுமே நிறைவான பாதையதை
பழித்தே ஒதுக்கிடுவார் முறைமறந்த மனிதருமே

பொறுமையாய் 'வழி'யதனின் முழுமையை உணராமல்
குறுக்கு வழியதனை விரும்பியே செல்வாரே

நிலத்திலே பயிரதனின் கதிராடாக் காலத்தில்
நிலமாளும் மன்னவரின் கோட்டையிலே கொடியாட

உழைத்த செல்வத்தை செலவழிக்கும் நாட்டினிலே
பிழைக்க ‘வழி’யுமே இல்லாமல் போகுமே

*********

வாழ்க்கைத் தத்துவங்களை விளக்குகையில், ஒரு அரசன் எவ்வாறு நாட்டை ஆள வேண்டும் என்பதைப் பற்றியும் ஆசிரியர் விளக்குகிறார். 'வழி' தத்துவங்களில் முழுமை பெறுவது என்கிற தத்துவம் முக்கியமான ஒன்று. நாட்டில் முழுமை அரசனின் கோட்டையில் மட்டுமல்ல அவ்வரசில் இருக்கும் குடிமக்களின் தரத்தில்தான் முக்கியமாக இருக்கிறது என்பதை எடுத்துரைக்கிறார். குடிமக்களின் பசி நீக்காமல் தன் நலம் பேணும் அரசன், 'வழி' காட்டும் முழுமையை அடையாமல் குறுக்கு வழியில் போவதற்கு ஒப்பாகும் என்கிறார் இந்த அத்தியாயத்தில்.

இந்த அத்தியாயத்தைப் படிக்கையில் பழந்தமிழ்ப் பாடலொன்று நினைப்புக்கு வருகிறது:
வரப்புயர நீருயரும்
நீருயரக் கதிருயரும்
கதிருயரக் குடியுயரும்
குடியுயரக் கோனுயர்வான்.

'வழி' - 52

2011-01-28T10:15:00.001-05:00

'வழி' - 52
மூலத்தை அடைய

ஜகத்தையே தந்ததே அன்னையான 'வழி'தானே
மகவாக வந்ததையே அறிவோமே அன்னையாலே

மகவான பொருளனைத்தும் அறிந்தே தெளிந்தாலும்
முதலான அன்னையதன் தொடர்பதையே மறக்காதே

தெளிவும் இருந்தாலே நுணுக்கமும் புரிந்திடுமே
வளைந்து கொடுத்தாலே வலிவும் தெரிந்திடுமே

கட்டாத புலன்களாலே சக்தியுமே இழப்பாயே
ஒட்டாத மனத்தாலே முக்தியுமே பெறுவாயே

***********

பிறந்ததிலிருந்து இறக்கும் வரை ஒருவரின் வாழ்வில் 'அறிந்து கொள்வது' என்கிற செயல் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. வாழ்நாள் முழுவதும் முயன்றாலும் அறிந்து கொண்டவைகளை விட அறியாமல் போன விஷயங்களே அதிகம். விளைவுகளை அறிந்து கொள்ள நேரத்தை செலவழிப்பதை விட, விளைவுகளுக்கான மூல காரணத்தை அறிந்து கொள்ள செலவழித்தால், விளைவுகளையும் புரிந்து கொள்ள முடியும். இதையே ஆசிரியர் இந்த அத்தியாயத்தில் எடுத்துரைக்கிறார்.

சாந்தோக்ய உபநிஷதத்திலும் இந்த மூலகாரணத் தத்துவம் பற்றி மிக விரிவான விளக்கங்கள் உள்ளன. மூலத்தை அறிந்தவருக்கு விளைவுகள் தாமாகவே புரியும். பிரபஞ்சத்தில் இருப்பவை அனைத்துமே விளைவுகள் (அபூர்வ என்று இதை சாந்தோக்ய உபநிஷதத்தில் அழைக்கப்படும்) என்று கருதி அதன் மூலத்தை உணர்ந்து விட்டால், பிரபஞ்சமே புரிந்து விடும் என்பது தான் கருத்து.

'வழி' - 51

2007-04-02T16:51:00.000-04:00

51. 'வழி'யின் காப்பு

மண்ணில்வரும் பொருளெல்லாம் பிறந்ததும் வழியினாலே
பண்புதரும் சக்தியினால் இயல்பொற்றி வளர்ந்திடுமே

நியமத்தால் புவியுமதன் உருவேற்றித் தந்திடுமே
சுயவினையின் செயல்பாடு பொருளின் வழியமைத்திடுமே

பண்பும் பொருளும் உயிரும் புவியுமிங்கே
எண்ணுவதும் இயங்குவதும் வளர்வதும் வழியினாலே

தந்தாலும் வழியுமே பொருளையும் உயிரையும்
சொந்தமே ஆக்காதே எந்நாளும் எதையுமே

உருவாக்கியே தந்தாலும் தனதாக்கா எண்ணமுடன்
தருவதனின் நிழல்போல ஆசானும் அளிப்பானே

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் இப்பிரபஞ்சமனைத்திலும் உள்ள பொருளனைத்தும் வழியிலிருந்து தோன்றியதே என்பதை எடுத்துரைக்கிறார். கீதையிலும் இதே போன்ற தத்துவம் உள்ளது "நீ எதை எடுத்துக் கொண்டாயோ, அது இங்கிருந்தே எடுக்கப்பட்டது; நீ எதைக் கொடுத்தாயோ அதுவும் இங்கேயே கொடுக்கப்பட்டது" என்ற கீதாசார வாக்கியம் நினைவுக்கு வரும்.

இந்த மகத்துவத்தை உணர்ந்த ஆசானும், எதையுமே 'தனது' என்று எண்ணாமல், பாரபட்சம் பார்க்காமல் எல்லோருக்கும் அளிக்கிறான் - அனைவருக்கும் உதவும் மர நிழல் போல.

'வழி' - 50

2007-03-25T15:23:00.001-04:00

50. வாழுகின்ற வழி

மொத்தமாய் இவ்வுலகிலே பிறக்கின்ற மக்களிலே
பத்திலே மூவரிங்கே உடலாலே வாழ்வாரே

கத்தியாலே இவ்வுலகை வசப்படுத்தும் எண்ணத்தால்
பத்திலே மூவரிங்கே இறப்புடனே இருப்பாரே

நித்தமுமே பொருள்தேடி காலத்தைக் கழித்ததனால்
பத்திலே மூவரிங்கே வாழ்வதனின் பொருளிழப்பார்

சித்தத்தில் வழியதனைப் பற்றிவிட்ட காரணத்தால்
பத்திலே ஒருவர்மட்டும் முழுமையோடு வாழ்வாரே

வலிவுடனே வழிபுரிந்து வாழுகின்ற காரணத்தால்
புலியும் போருமிவன் மரணத்தைத் தாராதே

பிறப்பவற்றின் தன்மைகளைத் தெரிந்த ஆசானும்
இறப்பிருக்கும் இடத்திலே இருப்பதும் இல்லையே

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் உலகின் மக்களை நான்கு விதமாகப் பிரிக்கிறார்.
உடலால் மட்டும் வாழ்பவர்: தேக சுகங்களை மட்டுமே எண்ணியிருப்பவர்.
வன்முறையைத் தழுவி வாழ்பவர்: வசப்படுத்தும் எண்ணத்துடன் இருப்பவர்.
தனமே முதல் என்றிருப்பவர்: சேர்த்த பொருளின் அளவே வாழ்க்கையின் வளத்தைக் காட்டும் என்ற எண்ணத்துடன் இருப்பவர்.

இந்த மூன்று வகைகளும் முழுமை தரத் தக்கதல்ல. 'வழி'யைப் பற்றி இப்பிரபஞ்சத்தின் பொருட்களின் தன்மையறிந்த ஆசானுக்கு அழிவென்பதும் இல்லை.

'வழி' - 49

2007-03-17T21:14:00.000-04:00

49. பேதமில்லாப் பார்வை

உலகையே தம்வழியாய் ஆசானும் பார்ப்பதாலே
உலகின் மக்களிடம் தாழ்வு பார்ப்பதில்லையே

வெட்டுகின்ற கோடரிக்கும் வாசம்தரும் சந்தனம்போல்
கெட்டவர்க்கும் நன்மைதரும் ஆசானின் தன்மையது

நம்பிக்கையாய் 'வழி'யோடு வாழுகின்ற ஆசானுக்கு
நம்புவோர்க்கும் இல்லோர்க்கும் வித்தியாசம் இல்லையே

பேதமற்ற இயற்கையின் வழியதனைப் பற்றியதால்
சேதமில்லா சக்தியோடு ஒன்றியே வாழுகின்றான்

நிறுத்தாமல் ஒளிவழங்கும் கதிரவனின் கிரணம்போல்
மறுக்காமல் மக்களுக்கு தயைதருவான் தாய்போலே

*********

உண்மையிலே உயர்ந்தவர்களுக்கு பேதங்கள் கிடையாது. இயற்கையின் சக்திகள் உயிர்களிடையே பேதம் பார்ப்பதில்லை. அதே போல ஆசானும் அறிவு தெளிவிப்பதற்கு பேதம் பார்ப்பதில்லை. இதைத்தான் இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் விளக்குகிறார்.

தமிழ் இலக்கியங்களில் கூட கருணையை விவரிக்க, மழையை உதாரணமாகக் காட்டுவதுண்டு. எப்படி மழை எல்லோருக்கும் உதவும் விதமாகப் பொழிகிறதோ அதே போல மக்களும் கருணை காட்ட வேண்டும் என்றெல்லாம் எழுதியிருக்கிறார்கள். உயர்ந்த குணங்கள் இயற்கையில் இயல்பாகவே உண்டு; இயற்கை 'வழி'யிலிருந்து வந்தது. 'வழி' பற்றிய ஆசானும் அந்த இயற்கை போலவே நடக்கிறான்.

'வழி' – 48

2007-03-11T08:35:00.000-04:00

48. சேர்ப்பதும் இழப்பதும்

தனமாகக் கல்வியைப் போற்றியே உழைப்போரும்
தினமுமே சேர்த்திடுவார் தனக்குள்ளே அறிவுதனை

சித்தத்தில் ‘வழி’யதனைப் பற்றியே வாழ்வோரும்
நித்தமும் இழந்திடுவார் தனதென்னும் எண்ணமதை

எத்தனைதான் சேர்த்தாலும் அறியாமை விலகாதே
மொத்தமுமாய் இழந்தாலே முழுமைதான் பெறலாமே

அறிவாலே வெல்லவே முடியாத உலகமிதை
செறிவாலே உன்னுள்ளே 'வழி'யாலே அடக்கலாமே

*********

பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் நம் அறிவால் மட்டும் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்ற கருத்தை இந்த அத்தியாயத்தில் விளக்குகிறார். 'எப்படி' என்ற கேள்விக்கு அறிவால் பதில் சொல்ல முடியும். ஆனால் 'ஏன்' என்ற கேள்விக்கு அறிவு மட்டும் போதாது; ஞானமும் வேண்டும். இந்த ஞானத்தைத் தருவது 'வழி'. அறிவை வளர்க்க கல்வியின் மூலமாக அறிவைச் சேர்க்க வேண்டும். ஞானத்தை வளர்க்க 'தான்' என்னும் எண்ணத்தை இழக்க வேண்டும். முழுமை பெற அறிவு, ஞானம் இரண்டும் வேண்டும். ஆகையால் வாழ்வில் சேர்ப்பதும், இழப்பதும் - இரண்டும் வேண்டும்.

'வழி' – 47

2007-03-03T13:51:00.000-05:00

47. உள்ளிருக்கும் வழி

வழியாலே உருவான வடிவமாய் நீயிருக்க
வழியுணர வெளியே செல்லவும் வேண்டுமோ?

ஒளிதருமே உள்ளிருக்கும் உண்மை புரிந்தாலே
வெளியிருக்கும் விவரமும் இதனாலே அறிவாயே

வெல்லுகின்ற வழியதனை உணர்ந்தே அறிந்ததனால்
செல்வானே புவியெங்கும் ஆசானும் நகராமல்

செய்யாமல் செய்விப்பான் பார்க்காமலே அறிகின்றான்
மெய்யான ஞானமதை சொல்லாமலே புரிவிப்பான்

*********

பிரபஞ்சத்தின் சக்தியினை, மகத்துவத்தை அறிய வெளியே தேடித்தான் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதில்லை. தன்னுள் உணர்ந்து நோக்கினாலேயே வெளியிருக்கும் மகத்துவம் புரிந்துவிடும் என்கிறார் ஆசிரியர்.

இந்துத் தத்துவங்களிலும் யோகத்தின் மூலமாக முக்தியடைவதை ஒரு முக்கியமான வழியாகக் காண்பித்திருக்கிறார்கள். உடலையையும் மனத்தையும் ஒருங்குபடுத்தி முக்தி நிலையை அடைய யோகம் உதவும். சீனத் தத்துவத்திலும் கலாச்சாரத்திலும் யோகம் - உடல் மன நிலைக் கட்டுப்பாடு ஒரு முக்கியமான இடத்தை வகிக்கிறது.

'வழி' – 46

2007-02-24T17:21:00.000-05:00

46. 'வழி' தழுவிய கழி

'வழி'யைத் தழுவியே வாழும் நாட்டினிலே
கழிகள் வயலுக்கு ஏர்களாய் உதவுமே

'வழி'யை மறந்தே மக்களும் வாழ்கையில்
கழிகளும் நாட்டிலே ஈட்டிகளாய் மாறுமே

பேராசையை மீறிய பாவமும் இல்லையே
சேராதே துன்பமும் போதுமென்ற மனத்திலே

*********

மிகச் சுருக்கமாக அதே சமயத்தில் ஒரு ஆழமான கருத்து. இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் 'வழி'யைத் தழுவி வாழ்கையில் எப்படி ஒரு சிறிய பொருள் கூட வளர்ச்சிக்கு உதவும் என்பதையும் 'வழி' மறந்து போனால் எப்படி அதே பொருள் அழிவுக்குத் துணை போகும் என்பதையும் அழகாக விளக்குகிறார்.

புத்தரின் போதனையான 'ஆசையே அழிவுக்குக் காரணம்' என்பது 'வழி'யின் அடிப்படைத் தத்துவங்களில் ஒன்று. அதை ஆசிரியர் வலியுறுத்துகிறார்.

'வழி' – 45

2007-02-17T13:57:00.000-05:00

45. அசையா மனத்தின் உயர்வு

விரிந்த விண்ணின் முழுமையுங்கூட
பரந்த வெற்றிடமாய் தெரியுமிங்கே

மாறாத விண்ணின் முழுமையோடு
தீராது தந்திடுமே வழியுமிங்கே

வித்தகரின் வார்த்தைகளின் பொருளுங்கூட
பித்தனின் உளரலாய்த் தோன்றுமிங்கே

நியதியான இயற்கையின் செயலுங்கூட
தீயதின் வெளிப்பாடாய்க் குழப்புமிங்கே

அசைவு பனிக்குளிரை வெல்லும்
அசையாமை காய்ச்சல் சூடுதணிக்கும்

அசையாத மனத்தினாலே ஆசானும்
திசைகாட்டித் தருவானே இப்புவியதற்கே

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் மனதில் சலனம் இல்லாமல் நிலையாய் இருக்க வேண்டியதை வலியுறுத்துகிறார் ஆசிரியர். மனதில் குழப்பங்கள் வருவதற்கு மனதில் வரும் சலனங்களே காரணம். குழப்பங்கள் வருவதால் நல்லவைகளும் தீயதாய்த் தெரியும். 'வழி' அறிந்த ஆசான் இதனால் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி சலனங்கள் இல்லாமல் இருக்கிறான்; அதனால் தான் அவனால் மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்ட முடிகிறது.

'வழி' – 44

2007-02-10T16:45:00.000-05:00

44. ஆசை நிறுத்தம்

உயிரை மிஞ்சிய பொருளும் இல்லையே
உயிரையும் தாண்டி நிற்கும் புகழே

ஒழுக்கம் இல்லா புகழும் வீணே
ஒழுக்கம் இழந்தால் நீயும் இல்லையே

உன்னையும் மீறியே பொருளைநீ விரும்பினால்
பொன்னோடு உன்னயையும் இழக்கவே நேருமே

தேவையைப் புரிந்தே ஆசையை நிறுத்தினாலே
நோவையும் இழப்பையும் அடையாமலே இருக்கலாமே.

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் மனிதனுக்கும் முக்கியமானது எது என்பதை எடுத்துரைப்பதுடன், எதனால் ஆசையை கட்டுக்குள் வைக்க வேண்டும் என்றும் கூறுகிறார். உயிர் முக்கியம்; இறந்தாலும் இறக்காமல் இருக்க வைப்பது புகழ். இறவாப் புகழை அடைய ஒழுக்கம் அவசியம். தேவைகளைத் தாண்டி ஆசையை வளர்த்தால் ஒழுக்கத்தை இழக்க நேரிடும். ஒழுக்கம் இழந்தால் இறப்பும் வரும்; இறவாப் புகழும் தட்டிப் போகும். ஆகையால் இறவாப் புகழை அடைய ஆசையை அடக்குவது முக்கியம்.

'வழி' – 43

2007-02-03T17:17:00.000-05:00

43. வெறுமையில் முழுமை

மென்மையான விதையேபின் மரமாகி
வன்மையான பாறையையும் பிளந்திடுமே

தனதென்ற நினைப்புமே இல்லாததாலே
தனதாக இவ்வுலகையே பார்க்கலாமே

படைத்தவனின் பெயரில்லை இருந்துமிங்கே
படைப்பினிலே குறைவில்லை பிரபஞ்சமதில்

சொல்லாலே போதனைகள் விளங்கினாலும்
சொல்தாண்டிய ஞானமன்றோ முழுமையாக்கும்

*********

இயற்கையின் சுழற்சி பற்றி தத்துவங்களிலும், மதங்களிலும் நிறைய விளக்கங்கள் உள்ளன. இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் இயற்கையின் விளம்பரமில்லா சக்தியையும், பிரபஞ்ச முழுமையில் 'தனது' என்று எடுத்துக் கொள்ளும் எதுவுமே பிரபஞ்சத்தின் பகுதிதான் என்பதையும் அழகாக விளக்குகிறார்.

முழுமையில் தான் அழகு உள்ளது; தன்னுடையது என்று தனிப்படுத்திப் பார்க்கும் எதுவுமே முழுமையிலிருந்து பிரிகிறது. இதை விடுத்து, தன்னையே முழுமையின் பகுதியாகப் பார்க்கும் பக்குவம் வந்துவிட்டால் முழுமையை உணரலாம். முதல் அத்தியாயத்தில் சொன்னது போல சொல்லால் விளக்கபடுவதல்ல இந்த முழுமை; உணர்ந்து தான் பார்க்க வேண்டும் என்கிறார் ஆசிரியர்.

'வழி' – 42

2007-01-27T18:40:00.000-05:00

42. 'வழி' விலக்கும் வன்முறை

ஒன்றான 'வழி'யுமே தந்ததே ஒன்று
ஒன்றோடு ஒன்றுசேர வந்ததே இரண்டு

இரண்டோடு ஒன்றாகப் பிறந்ததே மூன்று
திரண்டதே இவ்வாறே ‘வழி’யின் பிம்பங்கள்

இரண்டும் வந்ததே ஒன்றின் முடிவிலே
இரண்டறக் கலந்ததே முதலும் முடிவுமே

சித்தமும் தேடுதே உயர்வை அடையவே
நித்தமும் நினைக்குதே தாழ்மையத் தவிர்க்கவே

வாழ்க்கையில் முரண்களின் பொருளறிந்த ஆசானும்
தாழ்மையை இழிவாக நினைப்பதும் இல்லையே

தன்னையே வெற்றிக்காக இழப்பார் இருக்கையிலே
தன்னையே வென்றதனால் செழிப்பார் சிலரே

வன்முறையே துணையாக வாழும் மனிதருக்கே
வன்முறையால் முடிவேதான் வருமே இங்கே
*********

இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் 'வழி'யிலிருந்தே அனைத்தும் வந்ததை அழகாக எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார். முழுமையானதும், முதன்மையானதுமான 'வழி'யிலிருந்து வந்தவை, அந்த வழியின் தன்மையைப் போலவே இயல்பாக இருக்கின்றன. இதைப் புரிந்து கொண்டு இயற்கையை ஒற்றி நடப்பவர்கள் வன்முறையை விலக்குகிறார்கள் - காரணம் வன்முறை இயல்பானது அல்ல. இதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் வன்முறையை நாடுபவர்கள் அந்த வன்முறையாலேயே மடிகிறார்கள்.

'வழி' – 41

2007-01-20T08:16:00.000-05:00

41. மூவகை மக்கள்

வழியறிந்த ஆசானும் வழியுணர்த்த வருகையிலே
வழியறியா மக்களுமே இருப்பாரே மூவகையாய்

விடாத உடும்பாக வழியதனைப் பற்றியதால்
கெடாத உறுதியுடன் வாழ்பவர்கள் முதல்வகையில்

எட்டிஎட்டிப் பார்த்துவிட்டு வற்றாத வழியதனை
எட்டாமலே இருப்பவர்கள் இரண்டாம் வகைதனிலே

எள்ளி நகையாடி அறியாமையில் வழியதனை
தள்ளி ஒதுக்கியே செல்பவர்கள் மூன்றாம்வகை

அறிவுதாண்டிய ‘வழி’யின் போதனைகள் கேட்டதிலே
அறியாமை இயல்பாக நகைப்பதும் வியப்பில்லையே

எதிர்மறைப் பொருட்களின் தொடர்பறியா மக்களுக்கு
புதிராகத் தோன்றுமே 'வழி'யின் போதனைகள்

எளிதான வழியுமே கடினமாய் தோன்றுமே
வெளிச்சமும் இங்கே இருளாய் மறையுமே

ஓசையிலே இசைதேடி மகிழ்வடையும் அறிவுக்கு
இசையே மௌனமென்னும் வழியின்மொழி நகைப்பாகும்

வடிவத்தால் பொருளதனின் வகையறியும் அறிவுக்கு
வடிவமில்லா சக்தியதன் பொருளுணர ‘வழி’வேண்டும்

அறிவாலே தேடுகையில் வழியுமிங்கே ஒளிந்திருக்கும்
செறிவான ‘வழி’யொன்றே அனைத்தையுமே முழுமையாக்கும்

*********

ஆசிரியர் இந்த அத்தியாயத்தில் உலக மக்களை மூன்று வகைகளாக - புரிந்து வாழ்பவர், புரிந்தும் புரியாமல் இருப்பவர், புரியாமலே நடப்பவர் என்று பிரித்துக் காட்டியிருக்கிறார். உலகில் நமக்குப் புரியாதவை அனைத்துமே நம் அறிவின் எல்லைக்கு அப்பால்தான் இருக்கின்றன. அவற்றைப் புரிந்து கொள்வதன் மூலம் நம் அறிவு விரிவடைகிறது. நம் அறிவுக்கு எட்டவில்லை என்ற ஒரே காரணத்தால் புரியாதவைகளை நகைத்து ஒதுக்க முடியாது. நமக்குப் புரியாதவைகள் இருப்பதே நம் அறிவின் குறைவுக்கு சாட்சி. புரிந்து கொண்டவர் 'வழி'யை ஒத்து வாழ்வார்.

'வழி' – 40

2007-01-13T10:14:00.000-05:00

40. பிரபஞ்சம் பிறந்த வழி

சுழற்சியே வழியின் இயல்பாகும்
நெகிழ்ச்சியே வழியின் செயல்பாடு

பிறந்தது பிரபஞ்சம் வழியினாலே
பிறவாத வழியின் திறத்தினாலே

*********

மிகச் சுருக்கமான, ஆனால் மிக மிக ஆழமான ஒரு அத்தியாயம். 'புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம்' என்ற கீதையின் சொல்லில் அறிவுறுத்தப்படும் வாழ்க்கையின் சுழற்சியை இங்கே உணர்த்துகிறார் ஆசிரியர். இயல்பாக நிலத்தில் இயைந்து ஓடும் நதியின் ஓட்டத்தைப் போல 'வழி'யும் நெகிழ்ந்தே ஓடுகிறது.

இந்து தத்துவத்தில் 'இந்த பிரபஞ்சத்தில் வந்த பொருளனைத்திற்கும் மூலம் ஒரு ஆதாரமான சக்தியே' என்பதையும் 'இந்த சக்திக்கும் ஆதியும் இல்லை, அந்தமும் இல்லை' என்றும் வெவ்வேறு இடங்களில் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இதை சிவன் என்றோ, மகாசக்தி என்றோ, விஷ்ணு என்றோ (இன்னும் எத்தனையோ பெயர்களிலும்) வெவ்வேறு பிரிவினர் அழைத்திருக்கிறார்கள்; அழைத்து வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆசிரியர் அதை 'வழி' என்று இங்கு அழைக்கிறார்.

'வழி' – 39

2007-01-06T19:15:00.000-05:00

39. அடக்கம் பெறும் முழுமை

விழிப்போடு உள்ளத்தால் உணர்ந்தே நோக்கினால்
வழியின் முழுமையுமே விரிந்தே தெரியுமே

விண்ணின் முழுமையதன் தெளிவிலே தெரியும்
மண்ணின் முழுமையதன் உறுதியிலே புரியும்

பரந்த புவியில் பிறந்த உயிராவும்
இரந்தே பெற்றிடுமே வழியின் முழுமையதை

தெளிவை இழந்திட்ட உயிரின் கண்களுக்கு
வளியும் கலங்குமே புவியும் நடுங்குமே

நாடியே இதனாலே ஆசானும் மற்றோரும்
தேடியே அடைந்திடுவார் முழுமையும் தெளிவையுமே

குறைதானே அனைத்துமே முழுமை அடையாமல்
குறையுணர்ந்த ஆசானும் வளர்ப்பானே அடக்கமதை

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் ஆசிரியர் முழுமையைப் பெற அடக்கம் முக்கியம் என்பதை விளக்குகிறார். இந்த பிரபஞ்சத்தில் வந்த அனைத்திற்குமே மூலமான சக்தி முழுமையானது; குறைகளற்றது. அதிலிருந்து வந்த அனைத்தும் முழுமை பெற முடியும். இந்த முழுமை பெற அறிந்து கொள்ளல் அவசியம். இந்த அறிவைப் பெற முதலில் உணர வேண்டியது, நமக்குத் தெரிந்தது குறைவு என்ற ஞானம். அதற்கு அடக்கம் முக்கியம். நாம் முழுமை பெற்று விட்டோம் என்று முடிவு செய்துவிட்டால், அதற்கு மேல் அறிவது இல்லாமல் போய்விடும். ஆதலால் நமக்குத் தெரிந்தது குறைவு என்ற எண்ணத்தை மனதில் வைத்து ஆசிரியரும் முழுமை பெறுகிறார்.

வள்ளுவரும் இதைத்தான் குறளில் (இல்லறவியல் - குறள் 121) சொன்னது:
அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை
ஆரிருள் உய்த்து விடும்.

'வழி' – 38

2006-12-30T11:55:00.000-05:00

38. குழப்பங்கள் தெளிவிக்க வழி

வழியுணர்ந்து முழுமையாய் ஆசானும் வாழ்வதாலே
‘வழி’யை நினைக்கவே நேரமும் இல்லையே

வழிமறந்து தடுமாறி வாழுகின்ற மக்கள்தம்
‘வழி’பற்றி பேசுவதே வேலையாய்ப் போனதே

ஒழுக்கம் புரிந்து வாழுகின்ற மக்களுக்கு
ஒழுக்கச் சான்றிதழ் தேவையே இல்லையே

அழுக்கை மனதிலே நிறுத்தியே வாழ்கையில்
ஒழுக்கத்திற்கு சாட்சிகள் தேடவே நேர்ந்ததே

அகத்திலே இரக்கம் நிரம்பியே இருக்கையில்
ஜகத்திலே உதவவே திட்டமும் வேண்டாமே

சிந்தையில் இரக்கமும் வற்றியே போனதால்
மந்தைக்குப் பேச்சே திட்டமாய்ப் போனதே

குறளில் வார்த்தைகள் குறைவாக இருந்தாலும்
அறவுரை ஆழத்தில் குறைவே இல்லையே

நீதியைத் திரித்தே உரைக்க முயல்கையில்
மீதியிருப்பவை வெற்று வார்த்தைகள் ஆனதே

ஒழுக்கமும் பிறந்திடுமே ‘வழி’யதனைப் பற்றிவிட்டால்
ஒழுக்கம் தந்திடுமே இரக்கமதை இயல்பாக

நீதியும் வந்திடுமே இரக்கம் இருந்திட்டால்
நீதியும் இருந்தாலே குழப்பமும் தவிர்த்திடலாம்

குழப்பங்கள் தருவிக்கும் அநீதித் தோல்விலக்கி
பழமான வழியதனை ஆசானும் பற்றுகிறான்

மூலத்தை பற்றியே முழுமையாய் வாழ்வதினால்
பலமான ஆசானும் குழப்பத்தை தவிர்க்கின்றான்.

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் மனிதனுக்குத் தோன்றும் மனக் கிலேசங்கள், குழப்பங்களை தெளிவிக்க ஆசிரியர் வழி காட்டுகிறார். குழப்பங்கள் வருவது இயற்கை. ஏன், எதற்கு என்ற கேள்விகள் எப்போதும் வந்து கொண்டே இருக்கும். இதற்கான விடை கடினமானதல்ல, மாறாக முற்றிலும் எளிமையானது. உள்ளொழுக்கம் வந்துவிட்டால் மற்ற அனைத்தும் தாமாக வந்துவிடும்.

வள்ளுவர் சொன்னதுபோல
"ஒழுக்கம் விழுப்பந் தரலான் ஒழுக்கம்
உயிரினும் ஓம்பப் படும்".

இந்த ஒழுக்கத்தையும், அதன் எளிமையையும் புரிந்து கொள்ளாததால்தான் மனிதனுக்கு சுயதைரியம் தர பெரிய திட்டங்கள், சாட்சிகள், அத்தாட்சிகள் தேவையாக இருக்கிறது. மனதிலே எளிமையான ஒழுக்கம் வந்துவிட்டால், இதுபோன்ற வெளித்துணைகளின் தேவை இருக்காது. இதுபோன்ற வெளித்துணைகளை காட்டி ஏமாற்றுபவரும் இருக்க மாட்டார்கள்.

'வழி' – 37

2006-12-23T09:30:00.000-05:00

37. செய்யாமல் செய்விக்கும் இயற்கை

நகராமல் எந்நாளும் நிலையாக நின்றாலும்
தவறாமல் கனிதனையே தருகிறதே மரமதுவே

களமதனின் செயல்பாடு உணராது போனாலும்
வளமான பயிரோடு இருப்பிடமும் தந்திடுமே

எதிர்பார்த்து எதையுமே செய்யாத இயல்பினையே
மதியுணர்ந்து மக்களுமே மனதிலே நிறுத்திட்டால்

செய்யாமல் அனைத்தையும் செய்விக்கும் இயற்கைபோல்
தொய்யாமல் கடமைகளை முழுமையோடு முடித்திடலாம்.

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் எப்படி எதையும் எதிர்பார்க்காமல் கடமைகளை செய்ய வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறார். பொது இடத்திற்கு ஒரு மின்சார குழல் விளக்கு அளித்துவிட்டு, அதில் பாதி விளக்கை மறைப்பது போல 'உபயம்' என்று தங்கள் பெயர் போட்டுக் கொள்ளும் மனிதர்களுக்கு இது மிகவும் பொருந்தும்!

அது கனிகொடுக்கும் மரமாயிருந்தாலும் சரி, பயிர் கொடுக்கும் நிலமாக இருந்தாலும் சரி - மற்றவருடைய புகழையும் அல்லது வேறெதையும் எதிர்பார்த்தோ செய்வது இல்லை. இது இயற்கை நமக்கு சொல்லும் பாடம். இதை மனதிலே நிறுத்தி கடமைகளை செய்வது நமக்கும் இயற்கையைப் போல ஒரு உன்னதமான நிலையை அடைய உதவும் என்கிறார் ஆசிரியர்.

'வழி' - 36

2006-12-16T15:13:00.000-05:00

36. வாழ்க்கையின் நியதிகள்

சுருங்க முதலில் விரியத்தான் வேண்டும்
பராசயமாக முதலில் திடமாகத்தான் வேண்டும்

இறங்க முதலில் உயரத்தான் வேண்டும்
பெறவே முதலில் தரத்தான் வேண்டும்

தன்மையும் மென்மையும் வன்மையை வெல்லும்
பொன்னான இவையாவும் இயற்கையின் நியதியாகும்

வானுக்கு பறக்க ஆசை இருந்தாலும்
மீனுக்கு முழுகும் தண்ணீரே இல்லம்

எதிரியை வீழ்த்தும் போரின் ஆயுதமே
எதிரே வராமல் ஒளிப்பது நலமே.
*********

இந்த அத்தியாயத்தில் ஒவ்வொரு உயிரும் ஏற்ற தாழ்வுகளை சந்தித்தே ஆக வேண்டும் என்று உரைப்பதோடு இல்லாமல், வன்முறையைத் தூண்டும் ஆயுதங்களை பெருக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்றும் எடுத்துரைக்கிறார்.

வன்முறையைப் பற்றி முந்தைய அத்தியாயங்களில் (30, 31) சொன்னதற்கு தொடர்ச்சியாக இந்த அத்தியாயத்தைக் கொள்ளலாம். வாழ்க்கையின் சுழற்சியைப் புரிந்து கொண்டு வழியை ஒத்து வாழ்வதை விட்டு, வன்முறையால் அதை மாற்ற முயல்வது முடிவைத் தராது என்பது ஆசிரியரின் வாதம்.

'வழி' - 35

2006-12-09T12:12:00.000-05:00

35. வழி தரும் முழுமை

உடலுக்கு அணைவாகும் நல்லுணவும் இன்னிசையும்
தேடலுக்கு துணையாவான் 'வழி'காட்டும் ஆசானவன்

நிரந்தர இன்பத்தை தருகின்ற காரணத்தால்
வரந்தர வேண்டியே வந்தடைவார் ஆசானை

சுவையற்றதாய்த் தோன்றும் 'வழி'யின் போதனைகள்
அவையனத்தும் அளிக்குமே வாழ்வில் முழுமையையே

சுற்றும் பார்க்கினும் தெரிபவை அரூபம்தானே
உற்றுக் கேட்கையில் சப்தங்கள் மௌனம்தானே

தொடர்ந்து எடுத்தாலும் இருப்பவை குறையாதே
தொடர்பு புரிந்தாலே விழிப்பும் வந்திடுமே.
*********

இந்த அத்தியாயத்தில், "வாழ்க்கையில் முழுமை அடைய நிலையான உண்மை எது, உயிர்களின், பொருட்களின் தொடர்பு என்ன என்பது புரிய வேண்டும். இந்தப் புரிதலுக்கு குருவின், ஆசிரியரின் துணை வேண்டும்" என்பதை விளக்குகிறார் ஆசிரியர். இந்து தத்துவங்களிலும் ஆசிரியரின் பெருமை பற்றி நிறைய சொல்லப்பட்டிருக்கிறது - மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் - என்று தெய்வத்திற்கு முன் குருவை வைத்துள்ளார்கள்.

அதே போல மாயை, சக்தி போன்றவற்றையும் அதன் தொடர்பையும் இந்து தத்துவங்களில் நிறையப் பேர் விளக்கியிருக்கிறார்கள். உருவத்திற்கும், அரூபத்திற்கும் உள்ள தொடர்பு, சப்தத்திற்கும் நிசப்பத்திற்கும் உள்ள தொடர்பு என்ற முரண்பாடுகளின் தொடர்பு புரிந்தாலே முழுமை பெறலாம் என்று ஆசிரியர் எடுத்துரைக்கிறார்.

‘வழி’ -34

2006-12-02T10:45:00.000-05:00

34. வழியின் தன்மை

பொங்கிவரும் வெள்ளம்போல் பரப்பிரும்ம வழியுமே
தங்குதடை இன்றியே பரந்தெங்கும் பாயுமே

நீரும் நிலமும் வானும் வையமும்
இரந்தே பெற்றாலும் மறுப்பது இல்லையே

உயிரையும் உடலையும் உருவாக்கியே தந்தாலும்
உரிமையோடு சொந்தமே கொண்டாடுவது இல்லையே

உருவமும் வடிவும் தெரியாத காரணத்தால்
சிறிது இதென்று பலரும் சொல்லலாமே

உருவாக்கித் தந்தாலும் தனதாக்கா தன்மையதை
அறமறிந்த வழியதனனின் உயர்வையே உணர்வாயோ?

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் 'எல்லாவற்றையும் படைத்த சக்திக்கு, அதன் படைப்பில் வந்தவற்றின் புகழ்ச்சியோ, அங்கீகாரமோ தேவையில்லை' என்பதை மிக அழகாக விளக்கியிருக்கிறார் ஆசிரியர்.

'பார்க்குமிடமெங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பரிபூரண ஆனந்தமே' என்று கொண்டாடிப் பாடியிருக்கிறார்கள் தமிழில். 'வழி' (அல்லது இறைவன், இயற்கை) இப்பிரபஞ்சத்தில் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறது; இருப்பினும், இதன் படைப்பினால் வந்த பஞ்ச பூதங்களையும், உயிரற்றவைகளையும், உயிருள்ளவைகளையும் தன்னுடையது என்று விளம்பரப்படுத்த இது முயல்வதில்லை.

சிறு விஷ்யங்களைக்கூட 'என்னால் செய்யப்பட்டது' என்று பெருமையாகக் கூறிக் கொள்ளும் நம் போன்ற மக்களுக்கு, அனைத்தையுமே உருவாக்கித் தந்த இந்த மகா சக்தியின் அடக்கம் ஒரு நல்ல பாடம்தான்.

‘வழி’ - 33

2006-11-25T07:29:00.000-05:00

33. சாகாவரம்

மற்றவரை புரிந்து கொண்டால் அறிவு;
தன்னைத் தெரிந்து கொண்டால் ஞானம்.

மற்றவரை வெல்ல வேகம் வேண்டும்;
தன்னையே வெல்ல விவேகம் வேண்டும்.

இருப்பது போதுமெனப் புரிந்தவன் தனவான்
உறுதிமனம் பெறுவதற்கு விடாமுயற்சி வேண்டும்

மாறாத நிலையடைய பொறுமை மிகவேண்டும்
இறந்தும் அழிவற்று இருப்பதே சாகாவரம்

*********

இறப்பை வெல்லும் ஆசை அனைவரிடத்திலும் உள்ளது. பிறப்பு என்று ஒன்று இருக்கையில் இறப்பும் நிச்சயம் என்று தெரிந்தும், சாகாவரம் பெற வேண்டாதவர் அனேகமாக இல்லை. இந்த அத்தியாயத்தில் சாகாவரம் பற்றி விளக்குகிறார்.

வள்ளுவரின் புகழ் அதிகாரத்தில் இதைப் போன்ற கருத்தைத் தெரிவிக்கிறார். குறிப்பாக இந்த இரு குறள்கள் இதை விளக்குகின்றன.

நத்தம்போல் கேடும், உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க்கு அல்லால் அரிது. [235]

தோன்றின் புகழொடு தோன்றுக அஃதில்லார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று. [236]

விளக்கத்திற்கு இங்கே செல்லவும்.

‘வழி’ -32

2006-11-18T17:23:00.000-05:00

32. வழியொத்த கடல்

வடிக்காத பாறைக்குள் ஒளிந்திருக்கும் சிலைகள்போல்
வழியுணர்த்தும் ஞானத்தின் அளவுக்கும் எல்லையில்லை

ஞானத்தின் விளைவாலே தூய்மையும் வந்திடுமே
வானத்தின் மடிதோன்றும் மழைத்துளியின் தூய்மைபோல்

வடிக்காத நிலையிலே முழுமையான பாறையதை
வடிவங்கள் மாறுகையில் வகைப்படுத்த நேரிடுமே

வகையதிகம் வந்துவிட்டால் முழுமையும் சிதைந்திடுமே
வகைப்படுத்தும் வேலையிலே ‘வழி’யுமே மறந்திடுமே

வசதிக்காக வகைப்படுத்தி பெயரிட்டு அழைத்தாலும்
நிசத்தினிலே முழு‘வழி’யின் தொடர்புதனை மறக்காதே

சுழித்தோடும் நதியாவும் நிற்கின்ற கடல்சேரும்
'வழி'த்தோன்றும் வகையாவும் 'வழி'யோடு கலந்திடுமே.

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் இலக்கின் முக்கியத்துவம் பற்றி விளக்குகிறார். இலக்கை அடைவதற்கு பல பாதைகள் உண்டு. பாதையின் வகையிலும், பெயரிலும் அதிகமான கவனம் சென்றால், இலக்கை அடைவதில் பின் தங்கிவிடுவோம். ஆங்கிலத்தில் ஒரு மொழி உண்டு: ‘Losing the forest for trees’ – என்று.

எந்தப் பெயரிட்டு அழைத்தாலும், வகை வகைகளாகப் பிரித்தாலும், இறுதியில் வழி ஒன்றுதான் என்பதை அழகாக விளக்கியிருக்கிறார். முக்கிய போதனை: 'வகைப்படுத்துவதில் அளவுக்கதிகமான கவனம் கூடாது'.

'வழி' - 31

2006-11-11T16:42:00.000-05:00

31. வழியும் ஆயுதமும்

அழிக்கும் ஆயுதங்கள் அளிப்பவையெல்லாம்
அழிவும் தீராத பழியும்தானே

வழியறிந்த மக்களும் இதனாலேயே
கழித்திடுவார் ஆயுதம்தரும் வன்முறையை

அழகில்லை ஆயுதந்தரும் வெற்றியிலே
அழிவிலே மகிழ்பவர் மனிதருமில்லை

பெருமையே அடைந்தாலும் வெற்றியிலே
முறையானது உயிரிழப்பில் அஞ்சலிதானே

உலகில் உன்னதமான பணிகளிலே
உயர்வானது உயிர்காக்கும் கடமைதானே

உயிர்களைக் காக்கும் இலக்கையே
உயிரிழப்பால் அடையவே முடியாதே

********

வன்முறையைப் பழிக்கும் விதமாக அமைந்த அத்தியாயத்தின் தொடர்ச்சியாக, வன்முறைக்கு உதவும் ஆயுதங்களின் தீமை பற்றி இங்கு விளக்குகிறார். 'கத்தியைத் தீட்டாதே, உந்தன் புத்தியைத் தீட்டு' என்ற சொல்லுக்கு விளக்கம் போல் அமைந்திருக்கிறது இந்த அத்தியாயம்.

வன்முறையில், போரில், அழகில்லை; பெருமையும் இல்லை. உயிரிழப்பில் தெரிவிக்க வேண்டியது அஞ்சலிதான். இதை அழகாக விளக்கியதோடு இல்லாமல், உயிரைக் காப்பது உயர்ந்த தர்மம் என்பதையும் எடுத்துரைக்கிறார்.

'வழி' - 30

2006-11-04T16:35:00.000-05:00

30. வன்முறை வழியல்ல

தன்மையான 'வழி'யினையே தழுவியாளும் அரசருமே
வன்முறையே வழியாக ஒருநாளும் வாழாரே

விடையளித்த வன்முறையே திரும்பியே தாக்கிடுமே
படைநடந்த நிலங்களில் பயிர்களும் வளராதே

வெற்றியின் கொண்டாட்டம் மொத்தமாய் மறையுமுன்னே
பற்றிடுமே பஞ்சமும் பட்டினியும் நாட்டினையே

போரின் கொடுமை உணர்ந்த தளபதியும்
புரிந்தே நிறுத்திடுவான் இலக்கை அடைந்தவுடன்

வெற்றியை அடைந்து இழப்பின்றி வந்தாலும்
இறப்பிலே மகிழ்ச்சியை மனமும் காணாதே

வழியின் உயர்வை உணர்ந்த தளபதியும்
அழிக்கும் கடமையையும் இவ்வாறே செய்கின்றான்

செய்வதில் மகிழ்ச்சியை ஒருபோதும் அடையாமல்
செய்வதில் பெருமையை கணமேனும் நினையாமல்

புகழ்ச்சியை வன்முறையால் பெறவே நினையாமல்
அழிப்பதை வருத்தமான கடமையாய் முடிப்பானே

தளர்ந்திடுமே மலைகளுமே இயற்கையின் வழியினிலே
இளமையிலே இறந்திடுவார் வழிதழுவா அரசருமே

**********

இந்த 'வழி' தொகுப்பில், ஒரு தனி மனிதனுக்கு இயற்கையோடு ஒன்றி வாழ்வதைப் பற்றி மட்டும் எழுதாமல், ஒரு அரசன் எவ்வாறெல்லாம் இருக்க வேண்டும், ஆட்சி புரிய வேண்டும் என்றும் எழுதியிருக்கிறார் ஆசிரியர். இந்த அத்தியாயத்தில், போரினால் மட்டுமே அல்லது வன்முறையால் மட்டுமே ஆட்சி நடத்த நினைக்கும் அரசர்களுக்கு , போர் வன்முறையால் ஏற்படும் தீமை பற்றி விளக்குகிறார். எத்தனையோ ஆண்டுகளுக்கும் முன்பு எழுதியிருந்தாலும், இப்போது உலகில் இருக்கும் பல அரசுகளுக்கு இது பொருந்தும்.

'வழி' - 29

2006-10-28T09:27:00.000-04:00

29. அனைத்தும் வழியினாலே!

உலகை உனதாக்க ஒருநாளும் நினையாதே
உலகின்றி இருக்கத்தான் உன்னாலே முடியாதே

தந்ததே இவ்வுலகை பரப்பிரும்ம வழிதானே
வந்ததே முழுமையும் புனிதமும் அதனாலே

செதுக்க நினைப்பவரும் சிதைப்பாரே இவ்வுலகை
பதுக்க நினைப்பவரும் இழப்பாரே இதனாலே

முன்செல்வாய் சிலநாளில் உற்சாக மனதுடனே
பின்செல்வாய் சிலநாளில் சோர்வாக சுமையுடனே

ஓடுவாய் சிலசமயம் விசையோடு இவ்வுலகில்
ஓய்வாகவே அமர்வாய் இசைவோடு இங்கேயே

பலத்தோடு அகற்றிடுவாய் தடைகளையே சிலபொழுது
பலவீனம் வாட்டிடுமே உள்ளமதை மறுபொழுது

தூக்கிவைக்கும் உயர்வோடு இவ்வுலகே சிலநாளில்
தாக்கியே தாழ்த்திவிடும் விந்தையும் நீயறிவாய்

பெயரும் பொருளும் ஆடம்பரமாய் அடைந்தாலும்
பயணமும் இலக்கும் அடங்குவது வழியினுள்ளே

வழியின் மகத்துவம் அறிந்த காரணத்தால்
பழியற்ற ஆசானும் பற்றற்று இருக்கின்றான்.

********

இந்த அத்தியாயத்தில் வாழ்க்கையில் இயல்பாக ஏற்படும் உயர்வு தாழ்வினைப் பற்றி குறிப்பிடுவதுடன், அனைத்துமே 'வழி'யிலே தொடங்கி 'வழி'யிலேயே முடிகிறது என்றும் விளக்குகிறார். கீதா சாரமும் இதையேதான் சொல்கிறது.

பகவத் கீதையில் கண்ணன் சொன்னது.

எது நடந்ததோ, அது நன்றாகவே நடந்தது.
எது நடக்கிறதோ, அது நன்றாகவே நடக்கிறது.
எது நடக்க இருக்கிறதோ, அதுவும் நன்றாகவே நடக்கும்.
உன்னுடையது எதை இழந்தாய், எதற்காக நீ அழுகிறாய்?
எதை நீ கொண்டு வந்தாய், அதை நீ இழப்பதற்கு?
எதை நீ படைத்திருந்தாய், அது வீணாவதற்கு?
அதை நீ எடுத்துக் கொண்டாயோ, அது இங்கேயே கொடுக்கப்பட்டது.
எது இன்று உன்னுடையதோ, அது நாளை மற்றொருவருடையதாகிறது.
மற்றொரு நாள், அது வேறொருவருடையதாகும்.
இந்த மாற்றம் உலக நியதியாகும்.

'வழி' – 28

2006-10-21T12:46:00.000-04:00

28. முரண்பாடுகளின் தொடர்பு

ஆண்உடலின் வலிமையை நிரம்பவே பெற்றாலும்
பெண்மனதின் மென்மையை பெற்றிடவே மறக்காதே

மென்மையும் வலிமையும் ஒருங்கே பெற்றதனால்
தன்மையான இயற்கையின் பக்குவம் அடைந்திடுவாய்

கழலின் ஒளிதரும் நன்மை அறிந்தாலும்
நிழலின் இருள்தரும் அருமை மறக்காதே

ஒளியின் இருளின் தொடர்பு புரிந்ததனால்
தெளிவாய் பார்க்கும் வன்மை அடைந்திடுவாய்

மகிழ்வாய் புகழின் உச்சியையே அடைந்தாலும்
நெகிழ்வாய் பணிவின் ஆழமடைய மறக்காதே

மலையையும் கடலையும் உணர்ந்தே பார்த்ததனால்
நிலையைக் குலைக்காத நிதானம் பெற்றிடுவாய்

முரணான குணங்களில் தொடர்பறிந்த ஆசானும்
அரணான இயற்கையைக் குலைப்பது இல்லையே

குலையாத இயற்கையின் அழகான வலிவையே
அலையாத மனத்தினால் வாழ்க்கையில் அடைந்திடுவாய்
*********

இயற்கையில் மலையும் உண்டு, மடுவும் உண்டு. கடலும் உண்டு, பாலைவனமும் உண்டு. இப்புவியின் தொடர்ச்சிக்கு, முரண்பாடான குணங்கள் உடைய அனைத்தும் துணை புரிகின்றன. இவ்வுலகம் முழுதும், கடல் மட்டும் இருந்தாலோ, அல்லது வயல் மட்டுமே இருந்தாலோ வளமாக இத்தனை உயிர்கள் இருக்க முடியாது. அதே போல மனிதனுக்கும் குணங்களின் எதிரெதிர் துருவங்களைப் பற்றி அறிந்திருக்க வேண்டியது அவசியமான ஒன்று.

இந்த அத்தியாயத்தில் மனிதன் எப்படி எதிரெதிர் குணங்களைப் பற்றி அறிந்து, இயற்கையின் இந்த சமச்சீரான வலிமையைப் புரிந்து வாழ வேண்டும் என்று எடுத்துரைக்கிறார். மலையின் உயரத்தைத் தெரிந்து கொண்டால் மட்டும் போதாது, கடலின் ஆழத்தையும் அறிந்து கொண்டால் முழுமை பெற்றிடலாம் என்று அழகாகக் காட்டுகிறார்.

'வழி' - 27

2006-10-14T11:57:00.000-04:00

27. ஆசானின் சிறப்பு

தேர்ந்த நடையில் தடம் தெரியாது
உயர்ந்த பேச்சில் குறை தெரியாது

சிறந்த கணக்கனுக்கு வாய்பாடு எதற்கு?
பொருந்திய கதவுக்கு துணைக்கால் எதற்கு?

தேர்ந்த கட்டிற்கு கயறுஅதிகம் வேண்டாம்
இருந்தும் கட்டை அவிழ்ப்பது கடினம்

இறைவனின் படைப்பில் வீணானது இல்லை
அறிந்த ஆசானும் வீணாக்குவது இல்லை

பிறந்த மக்களில் பேதங்களும் இல்லை
சிறந்த ஆசானின் போதனையால் உயர்வர்

பேதங்கள் பிறப்பில் இல்லை என்றாலும்
போதனையின் சிறப்பை உணராத மக்களும்

மற்றவரின் திறமையை மதிக்காது போனாலே
கற்றவையின் சிறப்பு தங்காமல் போகுமே.

*********

பிறப்பினாலே பேதங்கள் இல்லை; இயற்கையின் (ஆண்டவனின்) படைப்பில் வீணாவதும் இல்லை. இந்த அத்தியாயத்தில் இயற்கையிலே மனிதனுக்கு குறை இல்லையென்றாலும், வழியை ஒட்டி வாழ்வதினால் முழுமை பெறலாம் என்றும் எடுத்துரைக்கிறார்.

இந்துத் தத்துவங்களிலும், 'காரணம் இல்லாமல் காரியம் இல்லை', 'ஆண்டவனின் செயல்களில், படைப்புகளில் தாழ்வென்பதே இல்லை' என்றேல்லாம் சொல்வது உண்டு.

'வழி' - 26

2006-10-07T09:16:00.000-04:00

26. சலனம் இல்லாமை

கனமில்லா பொருட்கள் மேலே வருமே
கனமான பொருட்கள் கீழே இருக்க
கனம் வேராகும் கனமில்லா பொருட்களுக்கு

அசைந்தாடி நிற்கும் கிளை இலைகளையே
அசையாமல் காத்துநிற்கும் மரத்தின் வேர்தானே
அசைவு அற்றவையே அசைவின் மூலமாகும்

சுமையான வாழ்க்கைப் பயணத்தை இலேசாக்க
சுமைதரும் சலனங்களை அறவே ஒதுக்கிவிட்டு
அமைதியோடு அசையாமல் மனதை நிறுத்துகிறான்

இலேசாய் பறப்பதற்கு பற்றுதலை விட்டிடணும்
கிலேசங்கள் இருப்பதாலே தன்னிலை குலைந்திடுமே
மேலே செல்வதற்கு ஆசானின் வழியிதுவே!

**********

சீன தத்துவங்களில் எதிர்மறைப் பொருள்களின் தொடர்பு அதிகமாக எடுத்துக் காட்டப் படுகிறது. இந்த அத்தியாயத்தில் மனதில் சலனம் இல்லாமல், பற்று இல்லாமல் இருக்க வேண்டிய காரணத்தையும் எதிர்மறைப் பொருள்களின் தொடர்பாலேயே எடுத்துக் காட்டுகிறார். இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் எப்படி பற்றற்று இருக்க வேண்டும் என்று சொன்னதைப் போல இங்கு ஏன் சலனம் இல்லாமல் இருக்க கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று எடுத்துரைக்கிறார்.

'வழி' - 25

2006-09-30T08:11:00.000-04:00

25. மூல வழி

வானும் மண்ணும் தோன்றும் முன்னாலே
நானும் நீயும் பிறப்பதற்கு முன்னாலே

விந்தையாய் உள்ளுமாய் புறமுமாய் மாறாமல்
தந்தையாய் அனைத்திற்கும் இருந்ததே ஓர்சக்தி

பெயரேதும் இல்லாமல் வழிகாட்டி இருந்தமையால்
தாயானா சக்தியதை 'வழி'யென்றே அழைத்தேனே

மூலமாய் இருப்பதானால் முதலுமில்லை முடிவுமில்லை
மூலமாய் வந்தெங்கும் முழுமையாய் வியாபித்ததே

வானும் மண்ணும் வந்ததிங்கே 'வழி'யினாலே
தானும் பெற்றதுவே மூலத்தின் தன்மையதை

விண்ணாகவும் மண்ணாகவும் வெளிப்பட்ட 'வழி'தானே
பெண்ணாகவும் ஆணாகவும் மண்ணிலே தோன்றியதே

மூலமான சக்தியதின் வெளிப்பாடு அறிந்ததனால்
பலமான ஆசானும் 'வழி'யொற்றி நடக்கின்றான்.

*********

இந்த அத்தியாயத்தில் எல்லாவற்றிற்கும் மூலமான சக்தியை - 'வழி'யைப் பற்றி விளக்குகிறார். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் நிர்வாண மஞ்சரி ஸ்லோகங்கள் இதே போன்று பரப்பிரும்ம சக்தியைப் பற்றி விவரிக்கிறது. திரு ஸ்ரீகாந்தின் பக்தியோகம் பதிவில் 'யானாகிய சிவம்' தலைப்பில் இதைப் பற்றி விரிவாகப் படிக்கலாம்.

'வழி' – 24

2006-09-23T12:11:00.000-04:00

24. விலக்க வேண்டியவை

நிலைதவறிப் போய்விடுமே நுனிக்காலில் நின்றாலே
தொலைதூர ஓட்டத்திற்கு வேகம்மட்டும் போதாதே

கற்றவர் மதித்திடவே ஆணவம் தடையாகுமே
மற்றவர் புகழ்ந்திடவே தம்பட்டம் உதவாதே

தற்பெருமை பேசுவோர்க்கு பெருமை சேராதே
பெற்றோரும் இகழ்வாரே தன்மானம் இழந்தாலே

வீணாக்கிடுமே இக்குணங்கள் மக்களின் சக்தியதை
வீணாகிப்போன உணவே விஷமாவது போலே

விலக்கிடுவான் சக்தியினை விரயமாக்கும் குணங்களையே
பலமான வழியறிந்த ஆசானும் இதனாலே!

********

நல்ல குணங்களை வளர்க்க வேண்டியது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதே போல தீய குணங்களை விலக்குவதும் முக்கியம். பதினொன்றாவது அத்தியாயத்தில் சொன்னதை ஒத்து இந்த அத்தியாயத்தில், விலக்க வேண்டிய குணங்களை பற்றி எழுதியிருக்கிறார். இந்த மாதிரி குணங்கள் நம்முடைய சக்தியை விரயம் செய்து விடும். சக்தி விரயமானால், செய்ய வேண்டிய கடமைகளையோ, அல்லது வளர்க்க வேண்டிய குணங்களையோ செய்வது குறைந்து விடும். ஆதலால் இது போன்ற விலக்க வேண்டிய குணங்களால் வரும் நஷ்டம் இரட்டிப்பாகிறது.

இது போன்ற கருத்தை திரு ஜேசுதாஸ் பாடிய ஒரு பாடலில் கேட்டிருக்கிறேன் - "நல்லதை நினை மனமே, வீணாய் பொல்லாததை நினையாதே" என்று ஆரம்பிக்கும் பாடல்.

‘வழி' – 23

2006-09-16T19:02:00.000-04:00

23. இயற்கையின் மௌனம்

அடை மழையும் ஊழிக் காற்றும்
இடை விடாது இருப்பது இல்லையே

இயற்கையின் இப்பேச்சின் இடைவெளி தானே
இயல்பான வாழ்விற்கு காரணம் ஆனது.

நலம்தரும் இயற்கையின் மௌனம் தெரிந்தும்
ஓலமிட்டு மனிதர்கள் பேசுவதும் ஏனோ?

வழியோடு வாழ்ந்தாலே பழியேதும் வாராதே
'வழி'யோடு ஒன்றாகி வழிகாட்டி ஆகிடலாம்.

*********

'நிறை குடம் தளும்பாது' என்னும் பழமொழியை நினைவு படுத்தும் அத்தியாயம். எல்லாம் வல்ல இயற்கையே மௌனத்தை கடைபிடிக்கும் போது, இயற்கையின் விளைவுகளின் ஒன்றான மனிதன் மட்டும் நிரம்பப் பேசுவது ஏனோ? இயற்கையை ஒன்றி வாழ்வது - 'வழி'யை ஒத்து வாழ்வதைப் போன்றது. இயற்கையின் மௌனத்தில் வளம் பெருகுவது போல, மனிதனின் மௌனத்திலும் வளம் பெருகும் என்று அழகாக விளக்கியிருக்கிறார்.

'வழி' - 22

2006-09-09T08:23:00.000-04:00

22. விட்டுக் கொடு

விட்டுக்கொடு; அதனால் வெற்றி கொள்ளலாம்.
வளைந்துகொடு; அதனால் நிமிர்ந்து நிற்கலாம்.

வெறுமையோடிரு; அதனால் நிறைவு அடையலாம்.
களைத்துப்போ; அதனால் புத்துணர்வு அடையலாம்.

குறைவாக வைத்துக்கொள்; பெறுவது அதிகம்
அதிகம் வைத்திருந்தால் குழப்பமே மிஞ்சும்

கற்றவர் இதனால் அவனைத் தேடுகிறார்
மற்றவருக்கு எடுத்துக் காட்டாய் இருக்கிறார்.

பட்டுத் தெரிந்த முன்னோர் சொன்னது:
"விட்டுக்கொடு; அதனால் வெற்றி கொள்ளலாம்."

முழுமை அடைந்திட மனதை வெற்றிடமாக்கிவிடு
முழுமை அடைந்திட்டால் உலகமே உனதாகுமே.

********

இந்த அத்தியாயத்தில் வாழ்க்கை சுழற்சியென்பதையும், அதனால் போட்டி மனப்பான்மையின்றி விட்டுக் கொடுக்கும் தன்மையே நிரந்தர வெற்றிக்கு ஏதுவாகும் என்றும் விளக்குகிறார். தமிழில் இல்லற இலக்கணங்களை எடுத்துரைக்கும் போது கூறப்படும் ஒரு சொல்: "ஊடலில் தோற்றவரே வென்றவராவார்". ஆசான் உலகம் அனைத்தையும் பரப்பிரும்ம சக்தியின் வடிவாகப் பார்க்கும் போது, ஒருவொருக்கொருவர் போட்டியும், பொறாமையும் பாராட்டுவது அவருக்கு வியப்பாகவும், நகைப்பாகவும் இருக்கிறது.

பைபிளிலும் இது போன்று ஒரு வாசகம் வருகிறது என்று நண்பர் சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறேன்: "அடுத்தவரை நேசி" [Love thy neighbor]. இதில் அடுத்தவர் என்று குறிப்பிடப்படுபவர் உலகத்தில் உள்ள அனைவரையும் குறிக்கும். உலகம் முழுவதிலும் உள்ளவரை நேசி என்பதே அதன் பொருள். ஒருவரை நேசித்துவிட்டால், அவரோடு போட்டி போடத் தோன்றாது, பொறாமையும் வராது. பொறாமை இல்லையென்றால் சண்டையோ, தோல்வியோ இல்லை. அதனாலேயே இந்த வாக்கியம் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது: "விட்டுக் கொடு; அதனால் வெற்றி கொள்ளலாம்".

விட்டுக் கொடுப்பதை தோல்வியாகக் கருதுவோருக்கு, விட்டுக் கொடுப்பதால் வெற்றி என்று சொல்வது எதிர்மறையாகத் தோன்றலாம். இது போன்று எதிர்மறை எடுத்துக் காட்டுகளை திருக்குறளிலும் காணலாம். உதாரணமாக:
செல்லிடத்துக் காப்பான் சினம்காப்பான் அல்லிடத்துக்
காக்கின்என் காவாக்கால் என். – [அறத்துப்பால் - வெகுளாமை 301]

'வழி' - 21

2006-09-02T08:01:00.000-04:00

21. பரப்பிரும்ம சக்தியின் வடிவங்கள்

பரப்பிரும்ம வழியைப் பற்றிவிட்டாலே
பிரபஞ்சத்தின் மூலத்தை அடைந்திடலாமே

உருவமில்லா பிரம்மத்தின் துணையில்லாமல்
உருவங்கள் பிரபஞ்சத்தில் வரமுடியாதே

கண்ணுக்குத் தெரியாமல் ஒளிந்திருந்தாலும்
கண்ணில் தெரிபவையில் வெளிப்படுகிறதே

அசையாமல் என்றும் நிலைத்திருந்தாலும்
அசைவின் சக்தியாய் நிறைந்திருக்கிறதே

பெயரில்லா பரப்பிரும்ம சக்தியினாலே
பெயருள்ள அனைத்துமே தோன்றியதே

விந்தையான உலகின் வடிவங்களிலே
தந்தையான சக்தியின் வலிவறிந்தேனே.

***********

இந்த அத்தியாயத்தில் மூல சக்தியின் பரிமாணங்களை விளக்குகிறார். கொஞ்ச நாள் படித்த ஒரு உபநிஷத புத்தக விளக்கத்திலிருந்து (சர் அரபிந்தோ) ஒரு பாடல் இந்த அத்தியாயத்தோடு பொருந்தி வருகிறது.

अनेजदॆक् मनसो जवीयो नैनध्वॆवा आप्नुवन् पूर्व्मष्थ् |
थध्दवथोन्यानतयॆति तिश्टत् तस्मिन्न्पॊ माथ‌रिश्वा द‌धाति
Isha Upanishad – 4

அரவிந்தரின் மொழிபெயர்ப்பில் இந்த இஷா உபநிஷதப் பாடலுக்கு, இந்த மாதிரி விளக்கம் வருகிறது.

"எது நகராமலிருந்தாலும், மனோவேகத்தை விட வேகமாயும், தேவர்களாலும் அணுக முடியாமல் எப்போதும் முன்னே செல்வதாகவும், நின்று கொண்டிருக்கையிலேயே ஓடுபவை அனைத்தையும் கடந்து செல்வதாகவும் இருக்கிறதோ, அதுவே சகல உயிர்களுக்கும் மூலமாக இருக்கிறது"

எனக்கு தேவநாகரி எழுத்தில் தட்டச்சு செய்து பழக்கம் இல்லாததால், அதில் பிழைகள் இருக்கலாம். அதே போல அரவிந்தரின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு ஒரு பெரிய புத்தகம் - சுருக்கமாக தமிழில் மொழிபெயர்த்ததிலும், சாரம் கொஞ்சம் குறைந்து இருக்கலாம். இருந்தும், மூல விளக்கம் பொருந்தியே இருக்கிறது.

'வழி' - 20

2006-08-26T07:30:00.000-04:00

20. ஞானத்தைத் தேடு

ஞானம் பெற்றவர் அறிந்து சொன்னது
'ஞானம் கல்விதரும் பட்டங்களில் இல்லை'!

‘ஆமாம்-இல்லை’ இலக்கணம் விளக்கும் கல்வி
‘ஆமாம்-இல்லை' பொருள் உணர்த்தும் ஞானம்

வாழ்வில் மக்களுக்கு மகிழ்ச்சியும் உண்டு
வாழ்வில் மக்களுக்கு பயமும் உண்டு

மக்களை மகிழ்விப்பவை ஆசானைத் தொடுவதில்லை
மக்களின் பயங்கள் ஆசானைத் தீண்டுவதில்லை

மலையைத் தழுவிவரும் மேகத்தின் பயணம்போல்
நிலையாக நில்லாமல் ஆசானும் பயணிப்பான்

குழந்தை உள்ளத்தின் எளிமை பெற்றதனால்
குழந்தை போல் குறைவாகவே பேசுகின்றானே

தேவைதாண்டி பொருட்கள் பெற்றவரின் எண்ணத்தில்
தேவைகுறைத்த ஆசானும் ஏழையாகத் தெரிவானே

இலக்கணமே பொருளறிய ஆதாரம் ஆகுமென்று
இலக்காக இலக்கணத்தை தேடும் மக்களுக்கு

நிரம்பிய ஞானமுடன் ஆசானும் சொல்வானே:
'பரப்பிரும்ம வழியுணர இவையிரண்டும் தடையாகுமே'

*********

இதற்கு முதல் அத்தியாத்தில் தந்த கருத்தினை ஒட்டி, அதை வலியுறுத்தும் விதமாக அமைந்திருக்கிறது இந்த அத்தியாயம். இலக்கையும், அதனையடையும் வழியையும் குழப்பிக் கொள்வது எளிது; அதிகமானோர் குழம்பித்தான் இருக்கிறார்கள் - நான் உட்பட.

ஆங்கிலத்தில் மேற்கோளாக ஒரு வாக்கியம் உண்டு: வரைபடம் நிலப் பரப்பல்ல! – Map is not the territory!

எப்படி கட்டிடம் கட்ட சாரம் உதவியாக இருந்தாலும், கட்டி முடித்த பின் சாரத்தை வைத்திருப்பதில்லையோ, அது போல மொழியை சரியாக உபயோகிக்க இலக்கணம் உதவினாலும், உணர்ச்சிகளையும், முக்கியமாக ஞானத்தையும், விவரிக்க சமயத்தில் இந்த இலக்கணங்களும் தடையாகிவிடும் என்பதை எடுத்துக் காட்டி, இந்த அத்தியாயத்தில் எப்படி செயற்கையாக நாமே இயற்றிக் கொள்ளும் சட்ட திட்டங்கள் பரப்பிரும்ம வழியை உணர தடையாக இருக்கிறது என்பதை உணர்த்தியிருக்கிறார்.

‘வழி’ -19

2006-08-19T08:18:00.000-04:00

19. எளிமை

அறிவைத் தராத பட்டங்களையும்
செறிவைத் தராத ஞானத்தையும்

அறவே ஒதுக்கி விலக்கினால்
பெறுவாரே நலமும் மக்களுமே

மதியோடு அன்பை உணர்ந்தோருக்கு
நீதியை கற்கத் தேவையில்லையே

ஏய்ப்பும் பேராசையும் குறைந்தாலே
பொய்யும் திருட்டும் மறைந்திடுமே

இவைகளை உள்ளத்தில் நிறுத்தினாலே
சுவையாய் வாழ்க்கை அமைந்திடுமே

வாழ்க்கை இனிதாய் அமைந்தாலும்
முழுமை பெற்றிட முடியாது

முழுமை இங்கு அடைந்திடவே
வழியை தழுவியே வாழ்ந்திடணும்

உள்ளத்தில் வழியும் தெரிவதற்கே
எளிமையை வாழ்விலே பெற்றிடணும்

தன்னலம் அறவே ஒதுக்கியே
மனதில் பற்றை நீக்கினாலே

இயற்கையின் தன்மை வந்திடுமே
உயர்வாய் எளிமை அடைந்திடலாம்

*******

படித்தால் மட்டும் போதுமா? என்ற கேள்விக்கு விடை தருவது போல ஆரம்பிக்கும் இந்த அத்தியாயத்தில், எளிமையின் வலிமையை விளக்குகிறார். 'ஒரு மனிதன் முழுமையடைய தேவையானவைகளில் அறிவும் ஒன்று. அந்த அறிவைப் பெற கல்விச் சாலைகள் உதவலாம் - கல்விச் சாலைகள் தரும் பட்டங்களில் தான் அந்த அறிவு இருக்கின்றது என்று நினைப்பது தவறு; இயல்பாக வர வேண்டிய குணங்களை, இயற்கையைப் பார்த்து தெரிந்து கொள்ளலாம்' என்று பொருள் வருமாறு எழுதியிருக்கிறார். எளிமையான வாழ்வை வகுத்துக் கொள்ள பற்றுதலை அகற்றி தேவைகளைக் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும். வாழ்விலே எளிமை வந்து விட்டால் முழுமை அடைவது சுலபம் என்று இங்கு விளக்குகிறார்.

‘வழி’ - 18

2006-08-12T07:30:00.000-04:00

18. வழி மறந்ததாலே!

பரப்பிரும்ம வழிமுறை மறந்ததினாலே
இரக்கத்தை கற்றுணர நேர்ந்துவிட்டதே

நல்வழியாய் வந்திருந்த தருமத்தினையும்
கல்வியாய் அறிவுறுத்த நேர்ந்துவிட்டதே

மெய்யான வழிதனை தவறவிட்டதாலே
பொய்யான மேதைகள் வழியுரைத்தாரே!

ஒத்துவாழும் முறைதனையே மறந்ததினாலே
நித்தியமான உறவுகள் இருப்பதில்லையே

உள்ளிருக்கும் உண்மைகள் மறைந்ததனாலே
வெளிக்காட்டும் மரியாதைகள் முக்கியமானதே

மக்கள்தம் மனதையாள மறந்ததினாலே
மக்களை ஆள்பவர் பெருகினாரே!

******

இயற்கையை ஒன்றி வாழ மறந்து, செயற்கையான முன்னேற்றத்தை எண்ணி செயல்பட ஆரம்பித்ததால் வரும் விளைவுகளைப் பற்றி இங்கு விளக்குகிறார். பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலேயே இப்படி எழுதியிருந்தவர், இப்போது நடப்பதைப் பார்த்தால் என்னும் என்ன எழுதியிருப்பாரோ! இயல்பாக வர வேண்டிய குணங்களைக் கூட - உதாரணமாக இரக்கம் - ஒருவர் போதித்துத்தான் தெரிந்து கொள்ளும் நிலைமை வந்துவிட்டது.

அதே போல உள்ளழகை விட புற அழகுக்கும், பதவிக்கும், பொருளுக்கும் மரியாதை அதிகமாகி விட்டது. மக்கள் செவ்வழி சென்று சலனங்களைக் கட்டுப் படுத்தினால், மற்றவர்களின் தயவை எதிர்பார்ப்பது குறையும், ஏமாற்றுபவர்களும் குறைவார்கள்.

‘வழி’ - 17

2006-08-05T10:37:00.000-04:00

17. ஆள்பவர் நான்குவகை

சத்தமில்லா நிறைகுடமாய் ஆள்வதையே உணராமல்
உத்தமமாய் பொறுப்போடு ஆள்பவர் முதல்வகை.

மகிழ்ச்சியோடு பலகாலம், ஆளப்பட்ட மக்களாலே
புகழ்ச்சியோடு பாடப்பட்டு மறைந்தவர் இரண்டாம்வகை.

கயமையோடு மக்களின் நிம்மதியைக் குலைத்தே
பயத்தோடு வாழச்செய்த கொடுங்கோலர் மூன்றாம்வகை

பொறுப்பில்லா செயலாலே அநீதியோடு மக்களை
வெறுத்தோடி வாழச்செய்த இராக்கதர்கள் நான்காம்வகை

மக்களிடம் நம்பிக்கை இல்லாத மன்னரிடம்
மக்களுக்கு நம்பிக்கை இருப்பது இல்லையே!

உத்தமர்கள் ஆட்சியிலே அடைகின்ற பலனெல்லாம்
மொத்தமாய் சென்றடையும் குறைவின்றி குடிகளுக்கே.

*******

தனி மனித வாழ்வின் முக்திக்காக மட்டும் லாவொட்ஸே எழுதவில்லை. இந்த அத்தியாத்தில் ஒரு தலைவன் (அல்லது தலைவி) தன் குடிமக்களை, நாட்டை நடத்தும் முறைகளை வகைப்படுத்துகிறார். நம்பிக்கை என்பது இரு வழிப்பாதை என்பதையும் உணர்த்துகிறார்.

திருவள்ளுவர் திருக்குறளில் மன்னராட்சி முறை பற்றி நன்கு விளக்கியுள்ளார் 'இறை மாட்சி' அதிகாரத்தில். குறள்களை வரிசையாகத் தருவதற்கு பதிலாக, எளிமையான, தரமான விளக்கங்களுடன் எழுதப்பட்ட நித்திலின் 'எண்ணப் பின்னல்கள்' பதிவின் சுட்டியைத் தருகிறேன்.

இப்போது உலகத்து நாடுகளில் நடக்கும் ஆட்சிமுறையை இந்த நான்கு வகைகளில் எந்தெந்த வகையோடு சேர்க்கலாம் என்பதை உங்களுக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

‘வழி’ – 16

2006-07-29T06:36:00.000-04:00

16. வேருக்குத் திரும்பிவிடு

அழித்துவிடு மனதினிலே தானெனும் எண்ணமதை
தழுவிவிடு சிந்தையிலே வழிதரும் அமைதியினை

வளர்ந்து ஓடித்திரியும் பூமியின் பொருளெல்லாம்
தளர்ந்து ஒடுங்கிப்பின் பூமியையே வந்தடையும்

வேரினாலே நின்றுயர்ந்த செடியே மரமாகி
வேரிருக்கும் மண்ணையே சேர்ந்துவிடும் உரமாக

வேருக்குத் திரும்புவது இயற்கையின் நியதியாகும்
பேறுதேடித் திரும்புவதே வாழ்க்கையின் நியதியாகும்

வழிதெரிய வேண்டுமே பேறுதேடிப் பெறுவதற்கு
வழியுணர்ந்து கொண்டாலே ஞானமும் வந்திடுமே

பொறுமையும் பெற்றிடுவார் ஞானம் வந்திட்டால்
பொறுமை பெற்றுவிட்டால் சலனங்கள் குறைந்துவிடும்

இயற்கையின் தன்மைவரும் சலனங்கள் இல்லையெனில்
இயற்கையின் தன்மையே பரப்பிரும்ம வழியாகும்

பரப்பிரும்ம வழியுணர்ந்து பற்றற்று இருந்தாலே
நிரந்தரமாய் வாழலாமே நிலையாய் இயற்கைபோலே

பிறந்தும் வாழாது இருக்கும் மனிதருள்ளே
இறந்தும் அழியாது என்றும் இருக்கலாமே!

*******

பிறப்பும் இறப்பும் இயற்கையின் நியதி என்பதை விளக்கும் அத்தியாயம். இதைப் படிக்கையில் அழுகணிச்சித்தரின் இந்தப் பாடல் நினைவுக்கு வருகிறது.

"பையூரி லேயிருந்து பாழூரிலே பிறந்து
மெய்யூரில் போவதற்கு வேதாந்த வீடறியேன்,
மெய்யூரிற் போவதற்கு வேதாந்த வீடறிந்தால்
பையூரும் மெய்யூரும் என் கண்ணம்மா!"

கடுவெளிச் சித்தரின் பாடல் ஒன்றிலும் இந்த அத்தியாயத்தின் 'பற்றற்று இரு' என்ற கருத்தை விளக்குகிறது.

"நீர்மேற் குமிழியிக் காயம் - இது
நில்லாது போய்விடும் நீயறிமாயம்
பார்மீதில் மெத்தவும் நேயம் - சற்றும்
பற்றா திருந்திடப்பண்ணு முபாயம்."

திரு. சிவமுருகன் தன் இணையத்தில் இந்தப் பாடலுக்கு விளக்கம் கொடுத்து இருக்கிறார்.

எத்தனையோ ஆண்டுகளுக்கு முன் இரண்டு தூர தேசங்களில் உணரப்பட்ட தத்துவங்கள் இதனை தூரம் அணைவாக, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பாக இருப்பது ஆச்சரியமாயும், அதிசயமாயும் இருக்கிறது.

‘வழி’ - 15

2006-07-22T06:33:00.000-04:00

15. வழியறிந்த ஆசான்

வழியறிந்த ஆசானிடம் தெரிபவை எல்லாம்
பழியற்ற புனிதமும், ஆழமான அறிவும்.

உள்ளறிவின் ஆழத்தைப் எடுத்துரைக்க முடியாமல்
வெளியழகின் தன்மையை வர்ணிக்க வருகிறதே

வழுக்கும் தரையில் நடக்கின்ற கவனம்
சூழ்ந்திருக்கும் அபாயத்தை உணர்ந்த விழிப்பு

முறையான விருந்தினரின் இதமான கௌரவம்
குறையில்லா பனியின் இளகும் மென்மை

செதுக்காத மரத்தின் திடமான கம்பீரம்
ஒதுக்காமல் ஏற்கும் மனதின் தாராளம்

ஆசையின்றி மனது வெற்றிடம் ஆனதாலே
காசையோ பொருளையோ அவன் தேடுவதில்லையே

குழம்பிய தண்ணீரும் சலனமற்று நின்றாலே
குழந்தையின் உள்ளம்போல் தெளிவாகித் தோன்றுமே

சலனமற்ற மனத்தால் உலகத்தை பார்ப்பதாலே
நலமாக ஆசானும் தெளிவைத் தருவானே!

**********

இந்த அத்தியாயத்தில் பரப்பிரும்ம வழி தெரிந்த ஒருவரின் தன்மையை விவரிக்கிறார். உள்ளே இருக்கும் மனத்தின் அழகை, ஆழத்தை வர்ணிப்பது கடினம். புற அழகை, தன்மையை விளக்குவது எளிது. இங்கு விழிப்பு கலந்த கவனத்தையும், மென்மை பொருந்திய கௌரவத்தையும், கம்பீரத்தையும், தாராள மனப்பான்மையும் விவரிக்கிறார்.

ஆசைகளில்லாத வெற்றிடமாய் இருக்கும் மனதின் மேன்மையையும் சுட்டிக் காட்டுகிறார். மனதில் தோன்றும் சலனங்களே குழப்பத்திற்கு காரணம் என்பதையும், எப்படி குழம்பிய தண்ணீரும் சலனமில்லாமல் இருந்தால் தெளிவாத் தெரிகிறது என்பதோடு ஒப்பிட்டு, சலனமில்லாமல் பார்ப்பதாலேயே ஆசான் தெளிவைத் தருகிறான் என்றும் விளக்குகிறார்.

‘வழி’ - 14

2006-07-15T07:32:00.000-04:00

14. புதிர்

பார்த்தாலும் தெரியாத உருவமது
பார்வையையும் தாண்டிய அரூபமது

செவிக்குக் கேட்காத ஒலியதுவே
செவிப்புலனைத் தாண்டிய ஓசையது

புலன்கள் தொட்டாலும் புரியாது
புலன்களைத் தாண்டிய புதிரதுவே

விளக்க முடியாத விளக்கமதே
விளக்கங்கள் தாண்டிய விடையதுவே

நிறைந்து உதித்ததால் வெளிச்சமில்லை
மறைந்து ஒளிந்தாலும் இருட்டுமில்லை

உதித்தலும் மறைதலும் தெரிந்தபோதும்
மதிக்கு விளங்காத நிகழ்வதுவே

பின்தொடர முடிவில்லா வழியதுவே
கண்பார்க்க முகமில்லா வடிவதுவே

இன்நாளின் கடமைகளை முடிப்பதாலே
முன்வினைக் கடன்களைத் தீர்ப்பாயே

செவ்வழி சுழற்சியின் தத்துவத்தை
இவ்விதமாய் நீயும்தான் அறிவாயே!

***********

அறிந்து கொள்வது, அல்லது புரிந்து கொள்வது என்பது நம் புலன்களாலும், அறிவாலும் வருவது. இந்தப் புலன்களுக்கு ஒரு எல்லை உண்டு; அந்த எல்லையைத் தாண்டி இருப்பது உணர்வதற்கு வேறு சாதனங்களைத் தான் உபயோகிக்க வேண்டும் (உதாரணம்: கண்ணால் பார்க்க முடியாத ஒளியலைக்கு, ரேடியோ டெலஸ்கோப் உபயோகிப்பது போல). புரிந்து கொள்வதற்கு அறிவு நிச்சயம் வேண்டும். அதற்கும் எல்லை வந்து விடுகிறது. ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் சொன்னது: "இதுவரை தெரிந்து கொண்டதால் வந்த அறிவு எழுப்பும் கேள்விகளுக்கு, இதுவரை பெற்ற அறிவு பதில் சொல்லாது". [We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.]

பரப்பிரும்ம சக்தி பற்றி நான்காவது அத்தியாயத்தில் விவரித்திருக்கிறார். இங்கு அந்த சக்தியின் வீர்யத்தை விவரிப்பதோடு, இன்று ஏன் நம் கடமைகளை செவ்வனே செய்ய வேண்டும் என்றும் எடுத்துரைக்கிறார். கவிஞர் கண்ணதாசனின் திரைப்பாடல் நினைவுக்கு வருகிறது:
"நமக்கென்று பூமியிலே கடமைகள் உண்டு
அதை நமக்காக நம் கையால் செய்வது நன்று" (படம்: அபூர்வ ராகங்கள்).

தம் கடமைகளை செய்வதன் மூலம் ஒருவர் பரப்பிரும்ம வழியைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்; கடமைகளை மறந்து பரப்பிரும்ம வழியைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று மட்டும் முயன்றால் முடியாது என்று கருத்து வருகிறது. பஜகோவிந்தத்தில் இது போன்ற கருத்தை ஆதிசங்கரர் விளக்குகிறார் - கோவிந்தனை அடைவது பற்றி.

‘வழி’ - 13

2006-07-08T07:31:00.000-04:00

13. புகழ்ச்சியும் இகழ்ச்சியும்

புகழ்ச்சியைத் தேடியே கழித்திடும் பொழுதெல்லாம்
இகழ்ச்சியை நாடியே போவதற்கு ஒப்பாகும்

வந்தடையும் இகழ்ச்சியால் மனத்தில் கவலை
வந்தது வரக் கூடாதென்னும் நினைப்பினால்

வந்தடையும் புகழ்ச்சியாலும் மனத்தில் கவலை
வந்தது விலகக் கூடாதென்னும் பயத்தினால்

மனத்திருந்து போகாது கவலையும் பயமும்
மனத்திலே ‘நான்’என்னும் நினைப்புள்ள வரையிலும்

வெற்றியும் தோல்வியும் தாக்காது இருக்குமே
பற்றற்று திட்டமாய் நிற்கும் மனத்திலே

உலகின் மதிப்பை தன்னிடம் பார்ப்பவருக்கு
உலகை நடத்தும் பொறுப்பினைத் தரலாம்

உலகைத் தன்னுயிராய் அன்புடன் பார்த்தாலே
உலகையே நலமாகப் பேணத் தரலாமே.

****************

இன்பம் என்று ஒன்றிருந்தால் துன்பம் என்பதும் உண்டு என்பதை விளக்குகிறார். வெற்றியைத் தேடுபவன் தோல்விக்கு பயப்படக் கூடாது என்று சொல்லுவார்கள். புகழும், இகழ்ச்சியும் - இரண்டுமே கவலைக்குக் காரணம்; ஆகையால் புகழ்ச்சியைத் தேடிச் செல்வது விரயம் என்று உணர்த்துகிறார்.

இன்னுமொரு கருத்தையும் இங்கு அழகாக விளக்குகிறார். மதிப்போடு பார்ப்பது - அன்போடு நேசிப்பது, இந்த இரண்டுக்கும் உள்ள வித்தியாசம். உலகத்தை மதிப்போடு பார்ப்பவருக்கு நிர்வாகப் பொறுப்பைத் தரலாம் என்றும், அன்போடு உயிரைப் போல நேசிப்பவருக்கு உலகையே தரலாம் என்று சொல்கிறார்.

சிறு வயதில் இந்தக் கருத்தை விளக்கும் ஒரு கதையைக் கேட்டிருக்கிறேன். வயதான செல்வந்தரான தந்தைக்கு இரண்டு மகன்கள். யாருக்கு நிலத்தையும், யாருக்கு வர்த்தகத் தொழில் சம்பந்தமான சொத்துக்களையும் கொடுக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுக்க, தான தருமங்களில் ஈடுபாடு கொண்ட மூத்தவனுக்கு விவசாயம் சம்பந்தமான நிலம் மற்றும் இதர சொத்துக்களையும், பொருள்களின் மதிப்பு தெரிந்து நடக்கும் இரண்டாம் மகனுக்கு, வியாபார சொத்துக்களையும் தருவதாக முடிவெடுத்ததாகக் கதையில் வரும். கிட்டத்தட்ட அதே கருத்துதான் இங்கே.

‘வழி’ - 12

2006-07-01T06:28:00.000-04:00

12. புலன்களும் அகமும்

கண்ணுக்கு குளிர்வு வானவில்லின் வண்ணங்கள்
கண்ணே குருடாகும் வீரியமான ஒளியாலே

காதுக்கு இனிமை முறையான ஒலியாலே
காதை செவிடாக்கும் வரைகடந்த பேரோசை

ருசித்திருக்கும் வாயும் வளமோடு அறுசுவையை
கசந்திடுமே நாவும் அளவுகடந்து போனாலே

விரட்டி வேட்டையாடி பெற்ற உணவும்
நிரப்பாமல் போகும் உந்தன் மதிதனை

திரட்டிச் சேர்த்த விலையற்ற சொத்தும்
வரண்டேபோகும் உன்னைக் காக்க மறுத்தே

புலன்களின் தேவை புரிந்த அறிஞன்
பலமோடு வாழ அகத்தைப் பேணுகிறான்

மூலத்தின் ரகசியம் தெரிந்து கொண்டதனால்
நலமோடு வாழ புலன்களை அடக்குகிறான்.

*********

இரண்டு கருத்துகள் இந்த அத்தியாத்தில். 'அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமிர்ந்தமும் நஞ்சு' என்ற பழமொழிக்கு விளக்கம் போல் புலன்களுக்கு இதம் தரும் பொருட்களே அளவு கடந்தால் புலன்களை கெடுத்துவிடும் என்பதை விளக்கியதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்தப் புலன்களை அடக்கியாளும் மனத்தை அடக்குவது முக்கியம் என்பதையும் அழகாக உரைக்கிறார்.

புலன்களின் பசி தீர அவைகளுக்கு தீனி போட்டு மட்டும் முடியாது. அவற்றின் பசியை அறவே அகற்ற அகத்தைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். அகம் புலன்களின் தேவைகளின் மூலம்; புலன்களைத் தூண்டுவதும், கட்டுப்படுத்துவதும் அகத்திடம் உள்ளது.

விநாயகருக்கு வாகனமாக சுண்டெலி இருப்பதற்கும் இது போன்ற ஒரு தத்துவம் உண்டு. உடலுக்கு யானையைப் போல பலம் இருந்தாலும், அளவில் சுண்டெலியை ஒத்த மனத்தைக் கட்டுப் படுத்தாவிட்டால், யானைக்கும் திண்டாட்டம் தான், என்பதைக் குறிக்கவே யானை உருவமான விநாயகர் சுண்டெலியை கட்டுப்படுத்தி வாகனமாகக் கொண்டார் என்று கூறுவார்கள்.

மனதின் முக்கியத்துவம், திருவள்ளுவரின் இந்தக் குறளிலில் இருந்து தெரிகிறது:
"மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்துஅறன்
ஆகுல நீற பிற." (34)

‘வழி’ - 11

2006-06-24T08:25:00.000-04:00

11. இல்லாதவையின் மதிப்பு

சக்கரத்தின் வலுவுக்கு ஆரங்கள் இருந்தாலும்,
சக்கரத்தை இணைக்க அச்சுத்துளை வேண்டும்.

பாடுபட்டு களிமண்ணை பானையாக வடித்தாலும்,
நடுவில்லுள்ள வெற்றிடமே நீரெடுக்க உபயோகம்.

சுவரை உடைத்துவைத்த கதவும் ஜன்னலும்
சுவரையும் கூரையையும் அறையாக உருமாற்றும்

தருகின்ற உபயோகம் இருக்கும் பொருளால்
வருகின்ற மதிப்பு இல்லாத வற்றால்.

*******

அருமையான ஒரு கருத்தை இங்கு விளக்குகிறார். எது முக்கியம்? நல்ல பழக்கங்கள் இருப்பதா? அல்லது கெட்ட பழக்கங்கள் இல்லாமல் இருப்பதா? இரண்டுமே முக்கியம் - ஒன்று மட்டும் இருப்பதால் முழுமை வருவதில்லை. முழுமைக்கு முயல்பவன் மொத்தத்தையும் பார்க்க வேண்டும்.

இரண்டாவது அத்தியாயத்தில் விளக்கிய முரண்பாட்டு நியதியை ஒத்தது போல் இந்த அத்தியாயம் அமைந்திருக்கிறது. இதைப் படித்தவுடன், நான் என்ன என்ன பெற வேண்டும் என்று மட்டும் யோசிக்காமல் என்ன என்ன இழக்க வேண்டும் என்றும் யோசிக்க ஆரம்பித்தேன்.

வள்ளுவரும் இது போன்ற ஒரு கருத்தை குறளில் கூறியிருக்கிறார்:
அறங்கூறான் அல்ல செயினும் ஒருவன்
புறங்கூறான் என்றல் இனிது. 181

இதுமாதிரியான கருத்துக்களைப் பற்றி குறளில் இருப்பவைகளை இந்தப் பதிவில் காணலாம்.

‘வழி’ - 10

2006-06-18T22:06:00.000-04:00

10. எது சொத்து?

ஆவியையும் உடலையும் போற்றியே நீவளர்த்தாலும்
தவிர்க்கத்தான் முடியுமோ இவ்விரண்டின் பிரிவுதனை?

அழகும் தெளிவும் வலிவுமே நீபெற்றாலும்
குழந்தையின் தூய்மையும் மென்மையையும் பெறுவாயோ?

புறத்திலும் அகத்திலும் குவிந்துள்ள அழுக்குதனை
அறவேதான் நீக்கவும் உன்னால் முடியுமோ?

மனங்களை வென்றாலும் மண்ணைநீ ஆண்டாலும்
தன்னலம் இல்லாமல் இருக்கத்தான் முடியுமோ?

விண்ணின் வாசலுக்கே வந்தேயடைந்தாலும், கருகாக்கும்
பெண்ணின் தன்மைநீ அடையாமல் போவாயோ?

கற்றனைத்தும் வித்தைகளை தெரிந்துதான் கொண்டாலும்
பற்றற்று உன்னால் இருக்கத்தான் முடியுமோ?

அன்போடும் பண்போடும் உருவாக்கியே வைத்தாலும்
தன்னதில்லை என்றெண்ணும் பக்குவமே சொத்தாகும்

********

நிரந்தரமான சொத்து எது? போற்றிப் பெற வேண்டிய குணங்கள் எவை? இது போன்ற கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக அமைந்திருப்பது பத்தாம் அத்தியாயம். நெடுநாள் வாழ ஆரோக்கியம் முக்கியம்; இருந்தாலும், உயிரும் உடலும் பிரிவதை மாற்ற முடியாது. வலிவு தேவைதான்; வலிவிருந்தாலும், தூய்மையும், மென்மையும் கூடவே வேண்டும்.

நடைமுறை வாழ்க்கையில் வெற்றிக்கு அறிகுறியாக கருதப்படும் சொத்துக்களான, மண், பொன் போன்றவைகளைப் பெற்றாலும், தன்னலமில்லாமல் இருப்பதும், பற்றறு கடமைகளை செய்து இருப்பதும் தான் நிரந்தரமான சொத்தாகும்.

பாடுபட்டுத் தேடிப் பணத்தைப் புதைத்துவைத்துக்
கேடுகெட்ட மானிடரே கேளுங்கள் - கூடுவிட்டுங்(கு)
ஆவிதான் போயினபின் யாரே அனுபவிப்பார்
பாவிகாள் அந்தப் பணம்.

ஔவையாரின் பாடல் (நல்வழி) நினைவுக்கு வருகிறது.

'வழி' – 9

2006-06-10T06:16:00.000-04:00

9. விலகும் நேரம்

விளிம்பு தாண்டிய தண்ணீர்
தளும்பி வழிந்தே வீணாகும்.

எல்லை தாண்டிய கூர்மைதானே
வேலின் கூர்உடையக் காரணம்.

தன்னைக் காக்கத் தேடிச்சேர்த்த
பொன்னும் மணியும் ஓடாதிருக்க

தேடிய பொன்னைக் காக்கவேண்டி
வாடித்திரியும் நிலைதான் வருமே!

முழுமையோடு பணியை முடித்து
வழுவில்லாமல் விலகி நின்றால்

எல்லை தாண்டும் அபாயமுமில்லை;
தொல்லையின்றி சொர்க்கமும் வருமே!

******

அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சு என்ற கூற்றிற்கு விளக்கம் போல் அமைந்திருக்கிறது இந்த அத்தியாயம். கடமையை முடித்தபின் விலக வேண்டும் என்ற கருத்து மிக ஆழமானது, நடைமுறையில் மிக மிக அத்தியாவசியமானது.

வாழ்க்கையில் இதை பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன். திறமையோ, திறனோ மங்க ஆரம்பித்துவிட்டாலும், தொடர்ந்து நடிக்கவோ, விளையாடவோ விரும்பும் நடிக/நடிகையர்கள், விளையாட்டு வீரர்கள் எத்தனையோ பேர். அதே போல் செல்வாக்கு இழந்து வருவதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் ஆண்டுகொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பியவரும் அனேகம்.

இந்து தத்துவத்தில் விளக்கப்பட்ட ஐந்து நிலைகள்: பால்யம், பிரும்மச்சரியம், கிருகஸ்தம், வானப்பிரஸ்தம், சன்யாசம் - இந்த மாதிரி கடைமைகளை முடித்து அடுத்த நிலைக்கு செல்வதை வலியுறுத்துகிறது.

'வழி' – 8

2006-06-03T07:01:00.000-04:00

8. நீரும் உயர்வும்

உயர்வானவை இவ்வுலகில் நீரைப்போல்
பயன்தரும் எவ்வுயிர்க்கும் போரிடாமல்

நாம்தயங்கும் இடத்திற்கும் சென்றடையும்
இதுவேதான் பரப்பிரும்மம் குணமுமாகும்.

வசிப்பதின் உயர்வு நிலத்திலே
யோசிப்பதின் உயர்வு ஆழத்திலே

கொடுப்பதின் உயர்வு நேரத்திலே
வாக்கின் உயர்வு உண்மையிலே

அரசின் உயர்வு சுயத்திறனிலே
செயலின் உயர்வு திறமையிலே

உயர்வின் அர்த்தம் புரிந்ததனாலே
அயர்வின்றி நித்தம் வாழுகின்றானே

போட்டியிடும் எண்ணம் இல்லாததாலே
ஈட்டிகளும் அவனைத் தீண்டுவதில்லையே.

**********

பாரபட்சமின்றி பயன் தரும் குணம் உயர்ந்தது. நீர் எப்படி எல்லோருக்கும் உதவுகின்றதோ அது போல அறிந்த ஞானிகளும் எல்லோருக்கும் உதவும் குணம் படைத்தவர்கள்.

இந்த அத்தியாத்தில் பல விஷயங்களுக்கும் உயர்வின் அடையாளத்தை விளக்கியுள்ளார். திருக்குறளிலும் இது போல விவரங்கள் உண்டு (உ.ம். காலத்தினாற் செய்த நன்றி சிறிதெனினும் ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது- குறள் 102).

உயர்வின் பொருளைப் புரிந்து கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல், தாழ்வைத் தரும் போட்டி மனப்பான்மையையும் விடுத்ததால், துன்பமில்லாமல் உயர்வோடு வாழ்கிறான், வழி தெரிந்த ஆசான் என்று விவரிக்கிறார்.

'வழி' – 7

2006-05-27T11:24:00.000-04:00

7. இறப்பில்லா வாழ்வு

வானுக்கும் மண்ணுக்கும் இறப்பென்பது இங்கில்லை
தனக்கென்று வாழ்கின்ற சுயநலம் இல்லாததால்

இறப்பில்லா வாழ்வின் இரகசியம் புரிந்ததனால்
அறிஞனும் வாழ்கின்றான் தன்னலம் கருதாமல்

தன்நலத்தைப் பின்தள்ளியதால் எந்நாளும் முன்நிற்கிறான்
ஒன்றோடும் ஒட்டாமால் எல்லாமோடும் இருக்கின்றான்

தனக்காக வாழாமல் தன்னையே வென்றுவிட்டான்
தன்னையே வென்றதனால் இறப்பையும் வென்றுவிட்டான்

*****

'எதற்காக வாழ்கிறோம்?', 'ஏன் இந்த உலகத்தில் பிறந்தோம்?', போன்ற கேள்விகள் எல்லோருக்கும் வாழ்க்கையில் ஒரு முறையாவது வரும். சில சமயம் விரக்தியினாலும் சில சமயம் ஆழ்ந்த யோசனையினாலும் இந்த மாதிரி கேள்வி பிறக்கும். எனக்கும் வந்ததுண்டு. இந்த மாதிரி கேள்விகளைப் பற்றி சிந்திக்கும் போது அந்த சிந்தனையின் மூலம் 'நான்', 'என் குடும்பம்' என்ற வட்டத்திலிருந்து தான் வரும்.

இந்த அத்தியாத்தைப் படித்த போது யோசனை சற்று மாறியது. என்னை முழுமை என்று பார்க்காமல், 'நான்' என்பதே ஒரு பெரிய முழுமையின் பகுதிதான் - 'அந்த முழுமை என்ன?', 'அந்த முழுமைக்கு 'நான்' எந்த வகையில் தொடர்பு கொண்டிருக்கிறேன்?', என்பது பற்றி யோசனை வர ஆரம்பித்தது. என் யோசனையின் வட்டத்தின் மையத்தில் இருந்த 'நான்' திடீரென்று காணாமல் போனது.

இந்த அத்தியாத்தின் பொருள் இன்னும் முழுமையாகப் புலப்படவில்லை. அந்த முழுமை எது என்று இன்னமும் விளங்கவில்லை. 'பிறருக்காக வாழ்வது' என்ற தத்துவம் புரிந்தும் புரியாமல் இருக்கிறது. அந்த 'பிறர்' யார்? மனிதர்களா? அல்லது உயிரினங்களா? அல்லது அனைத்தும் (தாவரங்கள், பொருட்கள் உட்பட) சேர்ந்ததா? இதற்கு 'எப்போது ஒருவன் தன்நலம் மட்டும் கருதி வாழத் தொடங்குகிறானோ, அப்போது இறக்கிறான்' என்று பொருள் கொள்ளலாமா? இந்தத் தத்துவமும், கண்ணன் கீதையில் சொன்ன 'கர்ம யோகமும்' ஒன்றுதானா? இன்னமும் விடை தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

'வழி' – 6

2006-05-20T06:36:00.000-04:00

6. சிந்தனை பூமி

திசையெல்லாம் விரவிநிற்கும் பூமித்தாயின் ஆற்றலைப்போல்
அசைவில்லா சிந்தனையின் ஆற்றலுக்கும் எல்லையில்லை

சிந்தனையின் ஆழத்தில் சொர்க்கத்தின் வழியிருக்கும்
தந்துனக்கு வாழ்வளிக்கும் வற்றாத ஊற்றைப்போல்.

*************

யோசனை (எண்ணம், நினைப்பு) இல்லாமல் இருக்கும் நேரம் குறைவு. தியானம் என்பதே இரண்டு நினைப்புகளுக்கு இடையே இருப்பதுதான், பதஞ்சலி யோகத்தில் சொல்லியிருப்பது போல. (द्रुश्ट अनुस्रविक विशय विट्र्स्नस्य वस्तिकर सम्ज्न वैराग्यम् )

பற்றில்லாமல் இருப்பது தான் துறவரம். எண்ணங்களைத் துறந்து ஆழ்நிலைத் தியானத்தில் இருக்கையில் தெளிவாகும் உண்மைகளைத் தான் இங்கு குறிப்பிடுகிறார் என்பது என் கருத்து. ஸென் புத்த பயிற்சிகளிலும் ஸாஸென் (Zazen) தியானம் மிக முக்கியமானது. இந்த வற்றாத உற்றை (சிந்தனையை) பூமியின் ஆற்றலுக்கு ஒப்பிட்டு இருப்பதும் நயமானது.

கீதையிலும் கண்ணன் யோகத்தின், தியானத்தின் அருமைகளை ஆழமாக உரைத்திருக்கிறார். உன்னிகிருஷ்ணன் பாடும் 'ராம நாமமே தருமே பேரின்பமே' என்ற பாணியில் 'தியானமே தருமே பேரின்பமே' என்று பாடத் தோன்றுகிறது.

'வழி' – 5

2006-05-13T06:35:00.000-04:00

5. இயற்கையின் நியதி

பேதங்கள் அற்றது இயற்கையின் நியதியதை
பாதிப்பது இல்லை பொருட்களின் தோற்றங்கள்

பேதங்கள் அற்றது அறிந்தவர் உள்ளமதை
பாதிப்பது இல்லை மனிதத் தோற்றங்கள்

விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் விரிந்திருக்கும் இவ்வியற்கை
வண்ணத்தில் மாறினாலும் விதிமுறைகள் மாற்றாது

மாற்றங்கள் இருந்தாலும் தன்னிலை குலையாது
வெற்றிடமே ஆனாலும் கொடுக்கத் தயங்காது

ஏசாமல் இயங்கும் இயற்கையின் நலம்போல்
பேசாமல் அறிந்தவர் கைவிடார் மூலமதை.

**********

பாரபட்சமில்லாமல் இருப்பது என்பது அரிது. பிடித்தது என்று ஒன்று பொருள் வந்துவிட்டால் அதன் எதிர்மறைப் பொருள் பிடிக்காதாகி விடுகிறது. உதாரணம்:- தித்திப்பு பிடிக்கும்; கசப்பு பிடிக்காது. இரண்டும் சுவைதான் என்று பக்குவத்தோடு பார்ப்பது கொஞ்சம் கடினமான விஷயம். பிடித்ததை அதிகம் பெற வேண்டும் என்பதும், பிடிக்காததை விலக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமும் இயல்பாகவே வந்து விடுகிறது.

இதையெல்லாம் தாண்டி ஒரு பாரபட்சமில்லாத விதியாக இயற்கை இருக்கிறது. ஈர்ப்பு சக்தி எல்லாப் பொருளின் மீதும் விழுகிறது; பாரபட்சமில்லாமல் ஈர்க்கிறது. சூரியன் பிடிக்கும் - பிடிக்காது என்று பார்த்து பூமியை ஈர்ப்பதில்லை.

இது போல் பாரபட்சமில்லாமல் இருப்பதால் தான் இயற்கையின் நியதி எல்லாவற்றையும் கடந்து நிற்கிறது. கவிஞர் கண்ணதாசனின் வரிகள் நினைவுக்கு வருகிறது: 'காற்று நம்மை அடிமை என்று விலகவில்லையே; கடல் நீரும் அடிமையென்று சுடுவதில்லையே; காலம் நம்மை விட்டு விட்டு நடப்பதில்லையே'.

'வழி' – 4

2006-05-06T10:34:00.000-04:00

4. பரப்பிரும்ம சக்தி

தொடுவானம் போல்பரந்து வியாபித்து இருக்குமது
எடுக்கெடுக்கக் குறையாது பரப்பிரும்ம சக்தியது

கூர்மையை மழுங்கடிக்கும் தளைதனையே அறுத்துவிடும்
கூசுகின்ற ஒளிதனையே தெளிவாக்கி இதமளிக்கும்

ஆழ்மண்ணிலும் தெரியுமது உயர்வானிலும் தெரியுமது
முழுமையும் வெறுமையும் மீதமும் அதுவே

ஆதியில்லா அந்தமில்லா பரப்பிரும்ம சக்தியின்
நீதியான தந்தையின் மூலத்தை நானறியேன்.

**************

முதன் முதலாக இந்த அத்தியாத்தை படித்த போது திருவிளையாடலில் வரும் 'பாட்டும் நானே, பாவமும் நானே' - குறிப்பாக அதில் வரும் 'எதிலும் இயங்கும் இயக்கம் நானே' வரி - ஞாபகத்திற்கு வந்தது. சற்று யோசித்ததில் பிரகலாதனின் "தூணிலும் இருப்பான்; துரும்பிலும் இருப்பான்" வாக்கியம் நினைவுக்கு வருகிறது.

திருமூலரின் பாடல்:
"அந்தமில்லானுக் ககலிடந்தான் இல்லை
அந்தமில்லானை அளப்பவர்தாமில்லை
அந்தமில்லானுக்கு அடுத்தசொல்தான் இல்லை
அந்தமில்லானை அறிந்துகொள்பத்தே"

மற்றும் மாணிக்கவாசகரின் – ‘ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ்சோதியை’ பாடலும் நினவுக்கு வருகிறது.

கடவுள் என்று பார்க்காமல், நந்தலாலா என்று பார்த்த பாரதியின் பாடலும் (காக்கைச் சிறகினிலே நந்தலாலா), சக்தி என்று பார்த்த பாரதிதாசனின் பாடலும் (எங்கெங்கு காணினும் சக்தியடா) இந்தக் கருத்தைத்தான் தெரிவிக்கின்றன. கடவுளோ, சக்தியோ, இயற்கையோ - எப்படி அழைத்தாலும், அந்த சக்தியின் மூலம் இதுவரை தெரியவில்லை என்பது தான் உண்மை.

'வழி' - 3

2006-04-29T06:32:00.000-04:00

3. அறிந்தவர் ஆட்சி

உள்ளவரைப் புகழாததால் இல்லாதவருக்குப் பொறாமையில்லை
பொருட்களைச் சேர்க்காததால் திருடுவதற்கு தூண்டுதலில்லை
ஆசைப்பட்டுப் பார்க்காததால் மனதிலே குழப்பமுமில்லை

ஆதலினால் அறிந்தவர் மக்களை ஆளுகையில்

இதயத்தை வெற்றிடமாக்க ஆசையை நீக்குகிறார்
பசியை நீக்கி வயிற்றை நிரப்புகிறார்.
ஆசையை பலவீனமாக்கி ஆரோக்கியத்தை போதிக்கிறார்

ஆசையும் பொறாமையும் மனதிலே இல்லையென்றால்
வஞ்சகரின் வலையிலே விழுந்துவிட வாய்ப்பில்லை
தூண்டுதல் இல்லையெனில் துன்பங்கள் வாராது.

*************

கௌதம புத்தரின் முக்கியமான போதனை "ஆசையே அழிவுக்குக் காரணம்". இந்த அடிப்படைத் தத்துவத்தை விவரிக்கும் விதமாக இந்தப் பாடல் அமைந்திருக்கிறது. ஆட்சி நடத்துபவர் எதை முன்னிறுத்தவேண்டும் என்பது போல எழுதப்பட்டிருந்தாலும், எல்லொருக்கும் பொருந்துமாறு இருக்கிறது.

மாணிக்கவாசகரின் 'உற்றாரை யான் வேண்டேன்; ஊர் வேண்டேன்; பேர் வேண்டேன்';
தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரின் 'இச்சுவை தவிர யான்போய் இந்திர லோக மாளும், அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்கமா நகருளானே';
பாரதியாரின் 'நோவு வேண்டேன், நூறாண்டு வேண்டினேன்;
அச்சம் வேண்டேன், அமைதி வேண்டினேன்; உடைமை வேண்டேன்,உன்துணை வேண்டினேன்' (விநாயகர் நான்மணிமாலை) எல்லாம் நினைவுக்கு வருகிறது.

சமீபத்தில் படித்த வைரமுத்துவின் 'ஆசை துறந்த புத்தர் கூட துறவியாக ஆசைப்பட்டார்; துறந்தபிறகும் ஆசை அவரை விட்டுவைக்கவில்லையே!' பாடலும் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.

'வழி' - 2

2006-04-21T10:53:00.000-04:00

2 முரண்பாட்டு நியதி

இங்கே
அழகு அழகாகிறது - அழகின்மை இருப்பதினால்
நல்லது நல்லதாகிறது - தீமை இருப்பதினால்

இருப்பதும் இல்லாததும் சேர்ந்தே இருக்கிறது
கடினமும் சுலபமும் ஒன்றையொன்று சமனாக்குகிறது

நீளமும் குட்டையும் ஒன்றையொன்று வேறுபடுத்துகிறது
மேலும் கீழும் ஒன்றையொன்று தாங்குகிறது

குரலும் ஓசையும் ஒன்றையொன்று பொருத்துகிறது
முன்னும் பின்னும் ஒன்றையொன்று தொடர்கிறது

இந்த
முரண்பாட்டு நியதியைப் புரிந்த அறிஞன்
செய்யாமல் செய்கிறான் சொல்லாமல் தெளிவிக்கிறான்

பற்றற்று பணிபுரியும் பக்குவம் பெற்றதனால்

உயர்வும் தாழ்வும் அவனைத் தொடுவதில்லை
உயிரைக் கொடுத்தாலுமவன் சொந்தம் கொண்டாடுவதில்லை

புகழைத் தேடி பணிசெய்யாத காரணத்தால்
புகழே நாடியவனை விட்டுப் பிரிவதில்லை.

***********

எதிர்மறை விளைவுகள் எதிலும் உள்ளன. பிறப்பு என்று ஒன்றிருந்தால் இறப்பும் நிச்சயம். வெளிச்சம் தரும் மெழுகுவர்த்தியினாலும் அதன் திரியில் உள்ள இருட்டை நீக்க முடியவில்லை. கீதையில் வரும் 'கடமையைச் செய் பலனை எதிர்பாராதே' என்ற கருத்தும், பஜகோவிந்ததில் வரும் 'புனரபி ஜனனம், புனரபி மரணம்' என்ற கருத்தையும் இந்த அத்தியாத்தில் பார்க்கலாம். பஜகோவிந்தத்தின் பொருளை விளக்கும் குமரனின் இணையப் பக்கம் இங்கே.

'வழி' - 1

2006-04-15T07:30:00.000-04:00

1 பரப்பிரும்மம்

சொல்லால் விளங்குவதல்ல எங்குமிருக்கும் பரப்பிரம்மம்
சொல்லால் பெயரிடப்பட்டதல்ல என்றுமிருக்கும் பரப்பிரம்மம்

பெயரில்லாததே இவ்வுலகிற்கும் சொர்க்கத்திற்கும் காரணம்
பெயரிடப்பட்டது இவ்வுலகப் பொருட்களுக்குக் காரணம்

பற்றில்லாதவர் பிரபஞ்சத்தின் இரகசியம் அறியலாம்
பற்றுள்ளவர் மாயையின் விளையாட்டைக் காணலாம்

விளைவு இரண்டானாலும் மூலம் ஒன்றே
விளக்கம் அறிய, வேண்டியது வெளிச்சம்.

மதியால் ஊகிக்க முடியாத புதிர்
புதிருக்குள் புதிர் – ரகசியங்களின் கதவு!

'வரைபடம் நிலப்பரப்பல்ல' என்றார் ஒரு அறிஞர். [Alford Korzybski: “Map is not the territory”]. அதே போலத்தான் லாவோ -ட்ஸே இங்கே பரப்பிரும்மத்தை - 'தாவோ'வை வர்ணிக்கிறார். இந்து தத்துவத்தில் (சங்க்யா), 'புருஷா' என்பது 'அறிவது' என்பதையும், 'பிரக்ருதி' என்பது புலன்கள் உணர்த்தும் பொருள்கள் என்பதையும் குறிக்கும் என்பார்கள். (விபரங்களுக்கு இங்கே). இரண்டுக்கும் மூலமாக 'ஈஸ்வரா' என்கிற 'ப்ராமண்' என்றும் சங்க்யா முறையில் விவரிக்கிறார்கள். இந்த மூலம் பற்றிய புதிரைத்தான் லாவோ -ட்ஸே இங்கு குறிப்பிடுகிறார்.

தாவோ டெ சிங் - முன்னுரை

2006-04-14T06:26:00.000-04:00

பள்ளியில் படிக்கும் போது முதன் முறையாக 'ஸென்' புத்த கதைகளைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டேன். பின்பு கல்லூரியில் படிக்கும் போது 'தத்துவங்களை'ப் படிக்கும் ஆர்வம் அதிகரித்தது. லாவோ -ட்ஸேயின் புத்தகத்தின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பை படித்ததும், அந்த தத்துவம் ‘ஒரு மாதிரி புரிந்தும் புரியாமல் இருக்கிறதே’ என்று தோன்றியது. வருடங்கள் செல்லச் செல்ல இந்த தத்துவார்த்தமான எழுத்துக்களைப் புரிந்து கொள்வது, நம்முடைய அனுபவத்தையும், வளர்ச்சியையும் பொறுத்துத்தான் என்று புரிந்தது. இந்தப் புத்தகத்தின் தலைப்பு தாவோ டெ சிங் - வழியும் அதன் மேன்மையும் என்று பொருள் வரும். சுருக்கமாக 'வழி' என்றே இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்.

முக்கியமாக 'வழி' தத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ள மூன்று முக்கியத் தடைகள். முதலாவது மொழிப் பிரச்சனை. எனக்கு சீன மொழி தெரியாது - படித்ததெல்லாம் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள் தான். இரண்டாவது, சீன கலாச்சாரம், முக்கியமாக லாவோ -ட்ஸே வாழ்ந்த காலத்து கலாச்சாரம், தெரியாது. மூன்றாவது என் அனுபவ, அறிவுப் பற்றாக்குறை. இந்த மூன்று தடைகளும் இன்றும் எனக்கு இருக்கிறது; ஆனால் 15 வருடங்களுக்கு முன்பு இருந்த அளவுக்கு இல்லை.

இன்றைக்கும் சீன மொழி தெரியாது; அதை சமாளிக்க கிட்டத்தட்ட பனிரெண்டு அல்லது பதினைந்து மொழிபெயர்ப்புகளைப் படித்திருப்பேன். சீன கலாச்சாரத்தைப் பற்றி முன்பிருந்ததை விட கொஞ்சம் அதிகம் தெரியும். அனுபவங்களும் அதிகம் - அறிவும் வளர்ந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.

இந்தத் தத்துவங்களைப் புரிந்து கொள்ள இன்னுமொரு வழி – இது பற்றித் தெரிந்தவர்களோடு பேசுவது தான். கருத்துப் பறிமாற்றத்திற்கு இன்னாளில் இணையத்தை விட சுலபமான வழி உண்டா என்ன? அதோடு தமிழில் எழுத வேண்டும் என்ற ஆர்வம். ஆகவேதான் இந்த முயற்சி. நான் புரிந்து கொண்ட 'வழி' தத்துவத்தை தமிழில் தர எண்ணம் - இணையத்தில்.

இது ஒரு மொழிபெயர்ப்பு என்று சொல்ல தயக்கம் - மூல மொழியே தெரியாத போது எப்படி மொழிபெயர்க்க முடியும்? நான் படித்த ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகளை, பதிவுகளை தந்திருக்கிறேன். தமிழில், கொஞ்சம் வசனம் கலந்து எழுதிய கவிதைகள் (திருவிளையாடலில் தருமி சொன்னது போல: 'கொஞ்சம் வசன நடையிலே' எழுதியிருக்கிறேன்) - எனக்குப் புரிந்த, 'வழி'! மொத்தம் 81 அத்தியாயங்கள் - வாரம் ஒன்றாக, பிரதி சனிக்கிழமை தோறும். அத்தோடு அந்தத் தத்துவங்களை ஒத்த கருத்துகள் எனக்கு தெரிந்த இந்து மத நூல்களில் இருந்து.

உங்கள் கருத்துக்களையும் குறிப்புகளையும் எதிர் பார்க்கிறேன்; அவை 'வழியை' இன்னும் புரிந்து கொள்ள உதவும் என்ற ஆர்வத்தோடு. முதல் பதிவு நாளை - சித்திரை இரண்டாம் நாள் - பதிய எண்ணம்.

லாவோ -ட்ஸே பற்றி நிறைய எழுதலாம். கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டில் பிறந்த அவரைப் பற்றி நிறைய புத்தகங்கள் வந்திருக்கின்றன, இணையத்திலும் விஷயங்கள் உண்டு. மாதிரிக்கு ஒரு இணையம். 'வழி' முடிந்தவுடன் அவரைப் பற்றி ஒரு பதிவு எழுத எண்ணம்.

அன்புடன்,
ரங்கா.